ขอแนะนำให้แวะไปอ่าน และเขียนความคิดเห็นถึงอ.ศิวาภรณ์กันนะคะ

ตั้งแต่ได้เล่าไว้เมื่อหลายเดือนก่อนว่า ได้รับความเมตตาจากอ.ศิวาภรณ์ให้นำเรื่องที่อาจารย์เคยเขียนลงใน"ข่าวคณะแพทย์ "คอลัมน์ "ว่าไปเรื่อยๆ" มาลงในบล็อก อาจารย์ให้รูปมาจัดทำเป็นบล็อกของอาจารย์และบอกว่าให้จัดการไปเองเลย ก็ได้รวบรวมพิมพ์จากต้นฉบับที่อาจารย์นำมาให้ลงในคอมพิวเตอร์ อาจารย์น่ารักและมีความเป็นตัวของตัวเองสูงมาก ได้พยายามจะเรียนให้อาจารย์ทราบว่าเราจะทำอะไร อย่างไร เพราะอยากให้เป็นบล็อกของอาจารย์เอง แต่อาจารย์จะตัดบททุกครั้งและบอกว่า ชั้นให้เธอจัดการไปเลย แล้วอาจารย์ก็เมตตามาหาถึงหน่วย เอาต้นฉบับที่อาจารย์เคยส่งให้คณะแพทย์มาทยอยให้เป็นระยะๆ แต่ตัวเองก็ยังมีความหวังว่าจะพยายามทำให้อาจารย์เข้ามาถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆด้วยตนเองในสักวันหนึ่งข้างหน้า <blockquote> เนื่องจากเรื่องที่อาจารย์นำมาให้นั้นไม่ได้เรียงตามลำดับเวลา และมีบางเรื่องที่อาจารย์ระบุไว้เลยว่า อย่าเอาไปลงนะ ก็เลยต้องนั่งคิดรูปแบบอีกครั้งว่าจะเอามาลงให้ในบล็อกของอาจารย์เองอย่างไรดี แต่เนื่องจากพบว่ามีบทหนึ่งที่อาจารย์เล่าถึงประวัติของจุลสาร ข่าวคณะแพทย์ ซึ่งถือกำเนิดในเดือนพฤศจิกายน ตัวเองเลยตั้งใจไว้ว่าจะเริ่มด้วยบันทึกนั้น และจะนำลงที่บล็อกของอาจารย์เอง โดยไม่เขียนนำหรือปรับเปลี่ยนอะไรจากที่อาจารย์นำมาให้ ยกเว้นแต่ที่อาจารย์ระบุมาจริงๆ เพื่อให้เป็นบล็อกของอ.ศิวาภรณ์ และเป็นที่รวบรวมเรื่องราวที่อาจารย์ ได้เขียนขึ้นมา โดยส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเรื่องที่มาจากคอลัมน์ “ว่าไปเรื่อยๆ”นั่นเอง ไม่อยากให้มีความเป็นเราไปติดอยู่ในนั้น ด้วยความหวังว่าอีกสักพัก เมื่อนำมาลงอย่างสม่ำเสมอแล้วมีใครมาอ่านและให้ความคิดเห็น จะนำไปเสนอให้อาจารย์ดูเอง หรือชักชวนอาจารย์ให้เข้ามาเปิดดู เผื่ออาจารย์จะได้อยากมาจัดการเองในภายหน้า </blockquote> ขอบอกเล่าไว้ตรงนี้อีกครั้งว่าเหตุใดจึงได้คิดจะทำเรื่องนี้ ความจริงเป็นสิ่งแรกๆที่คิดเมื่อได้รู้จัก GotoKnow และได้เขียนอย่างสม่ำเสมอ อยากให้คนที่มีพรสวรรค์ในการเก็บเกี่ยวเรื่องราวมาเล่าแบบอ.ศิวาภรณ์ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของคลังความรู้แห่งนี้ ตัวเองเป็น”แฟน”คอลัมน์”ว่าไปเรื่อยๆ”มาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้อ่าน เป็นเรื่องราวที่ดูเหมือนธรรมดา แต่ไม่ธรรมดาเลย ท่านอ.ศิวาภรณ์เองได้ปรารภไว้ว่า “ชั้นเอามาจากหลายๆที่ บางอันก็แปลมา บางอันชอบใจก็เอามาเล่าต่อเลย ไม่ได้อ้างที่มาไม่อยากให้เอาไปลงเลย” ซึ่งได้เรียนอาจารย์ไปว่าเราเขียนบอกไว้ในรายละเอียดของบล็อกได้ และด้วยเจตนาบริสุทธิ์ไม่ได้มีผลประโยชน์อันใดจากเรื่องเหล่านั้น ก็น่าจะไม่เป็นอะไร นอกจากนั้นอ.วิจารณ์ก็ได้กรุณาเข้ามาออกความเห็นไว้ว่า (...อยากให้เอา”ว่าไปเรื่อยๆ” มาลงใน GotoKnow) รู้สึกเพราะความเห็นอ.วิจารณ์ในบันทึกนั้น ซึ่งได้พิมพ์เอาไปให้อาจารย์ศิวาภรณ์ดูนั่นเองที่ทำให้อาจารย์ทยอยนำมาให้เราจัดการให้ <blockquote>ตั้งใจไว้ว่า หลังจากบันทึกแรกนี้แล้ว จะทยอยตีพิมพ์บันทึกต่างๆที่พิมพ์เก็บไว้ โดยไม่จัดเรียง เนื่องจากต้นฉบับเป็นปึ๊งที่อาจารย์นำมาให้ นั้นย้อนหลังไปนานพอสมควร มีบางเรื่องที่อาจดูไม่ทันสมัย แต่ความ”อมตะ”ของวิธีเขียนก็น่าจะช่วยถ่วงดุลย์ไปได้ และเชื่อมั่นว่า เรื่องราวเหล่านี้ เหมาะที่จะนำมาเก็บไว้เป็นสมบัติของชาติในนามของอ.ศิวาภรณ์เองเท่านั้น ไม่ใช่การนำมาอ้างโดยเรา แต่จะใช้วิธีมาเขียนถึงในบันทึกของตัวเองแล้วโยงไปดีกว่า และหวังว่าอาจารย์จะมาเขียนให้เราได้อ่านกันสดๆบ้างในโอกาสข้างหน้า ขอเป็น”เลขาจำเป็น”ไปจนกว่าจะถึงเวลานั้นนะคะ เพราะชอบวิธีการที่อาจารย์เขียนและอยากให้ชาว GotoKnow ได้อ่านกันด้วยค่ะ </blockquote>