​3. Reflection of วิธีแห่งการเรียนรู้ R2R "พลังแห่งความดีงามเพื่อผู้ป่วย: ทำจริงไม่มีกลัว"

3. Reflection of วิธีแห่งการเรียนรู้ R2R "พลังแห่งความดีงามเพื่อผู้ป่วย: ทำจริงไม่มีกลัว"

- ในหนังสือบอกอะไร อ.กะปุ๋ม สื่อสารหรือกำลังบอกเรื่องอะไร

อาจารย์ท่านเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการเข้ารับการ re-accredited ของชาวโรงพยาบาลยโสธร

ในวันแรกท่านได้อยู่ร่วมด้วย แต่ในวันที่สองท่านมีภารกิจไปช่วยชาติ ขับเคลื่อน R2R ที่กรมอนามัย

ท่านสื่อสารถึงความ มหัศจรรย์ของการทำ R2R ว่า

ไม่ว่าจะเป็นการตรวจรับรอง หรือ อะไร แต่การพัฒนาด้วย R2R การลงมือพัฒนาจริง

ทำให้คนทำงาน คนหน้างาน ทั้งคนตัวเล็ก ๆ หรือ คนดูแลเชิงระบบ ที่พัฒนางานจริงไม่ได้หวั่นเกรงการตรวจประเมินใด ๆ อีกทั้งอาจารย์ที่มาตรวจประเมินยังเชิญชวนให้พัฒนาต่ออีกว่า

“อย่าให้ KM และ R2R มันลอยอยู่ต้องให้มันมีในโครงสร้างขององค์กร”

รวมถึงอาจารย์ยังท้าทายอีกถึงการเชื่อมโยง “KM&R2R กับ HA”

- อ่านแล้วรู้สึกหรือคิดอย่างไร

อ่านแล้วรู้สึก ฮึกเฮิม เพราะคิดได้ว่าชีวิตการทำงาน ณ ทุกวันนี้ระบบการตรวจประเมินมากมายหลายหลากเหลือเกิน มาประเมินทีก็มานั่งสะสาง หรือ จัดระบบกันทีหนึ่ง แต่ถ้ามี R2R เป็น เครื่องมือ ที่มาเขย่าสิ่งที่ไม่เรียบร้อยให้อยู่ในที่ในทาง ให้ ปัญหาที่มีหลายหลากค่อย ๆถูกปรับเปลี่ยนเป็น นวัตกรรม หรือ ขั้นตอนที่เราทำงานง่าย ๆ ใช้เวลาน้อยลง คิดได้แบบนี้ก็รู้สึก น่าสนุกดี

จากเรื่องนี้คำพูดของคนหน้างานที่บอกเล่าว่า

“เราก็ตอบอาจารย์ตามที่เราทำจริงนี่แหละ”

- ประทับใจอะไร ...เพราะอะไร

ไม่ว่าระบบประเมินจะขนาดไหน แต่คนทำงานจริง พัฒนางานจริง ๆ พูดสิ่งที่ทำ

“เราทำจริงเราก็ตอบอาจารย์ได้”

คำนี้ดูง่าย ๆ แต่อัดแน่นไปด้วยพลังแห่งความมั่นใจ พลังของความจริง

เพราะหลายครั้งของการตรวจประเมินที่มานั่งวิ่งแก้ไขอะไรหลายอย่าง แต่ถ้าคุยกัน ณ บนฐานของความจริง ต้องสนุก แน่ ๆ แล้ว

การตรวจประเมินคงจะเป็นการที่มีคนมาช่วยมองหา GAP

เพื่อต่อขยายให้งานพัฒนาต่อยอดดียิ่งๆขึ้นไป

-วันนี้คุยกับหลวงพี่เรื่องอะไร และได้เรียนรู้อะไรจากที่ท่านสอน

ท่านส่งเทศของหลวงปู่มาให้ฟัง ว่า

“เสื้อผ้าสกปรกยังต้องซัก จิตใจที่ยังไม่ขาวสะอาดก็ให้รักษาศีลภาวนา”

หลายครั้งที่ท่านเมตตาส่งมาช่วยค้ำในความรู้สึกเพราะรับรู้กับตนเองถึงความไม่สะอาด ของข้างในมากมาย แค่มีอะไรมากระทบ ความชั่วที่มีก็พุ่งออกอย่างเร็ว หลวงพี่มักจะย้ำว่า

“ข้อวัตร ๆ ให้กำลัง คิดได้ทำทำเลย”

มองย้อนเข้ามาที่ตนเอง ถึงวันนี้ กับชีวิตที่ดูจะวุ่นวายตะลุมบอน

แต่ก็มีจุดที่พออยู่ได้ ได้พัก เพราะมีครูเมตตาชี้บอก จุดกระดำกระด่าง

แม้การแก้ไขที่ผ่านมาของหนู ไม่ใช้บอกบปุ๊บแล้วทำได้ปั๊บ

แต่ละเรื่องกว่าจะทำได้ ก็ใช้เวลา

แต่ที่ยังคงงดงามคือ ยังเห็นการเติบโตในตนเองแม้จะช้า ๆ ก็ตาม



สนในหนังสือ inbox ได้ที่

https://web.facebook.com/tiw.noi หรือ [email protected]

หรือ https://web.facebook.com/vaja.vayo?fref=ufi&pnref=...


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วิถีแห่งการเรียนรู้ R2R



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

หนังสือเล่มนี้น่าอ่านจริง ๆ นะครับ ต้องอ่านให้ได้นะครับ เนื้อหาไม่ใช่เฉพาะ R2R หรือ KM แต่มีความลึกซึ้งกับการดำรงอยู่ที่งดงามครับ