28/6/59 (ฟื้นคืนชีพ เดย์)

สวัสดีเช้าอันแสนสดใส เริ่มวันใหม่ที่สดใสจริงๆครับ เพราะเมื่อคืนผมตัดสินใจหลับตั้งแต่สองทุ่ม ร่างกายผมมันตะโกนด่าผมว่าให้หลับได้แล้ว และวันนี้ก็ยังสายเหมือนเดิม แต่...แต่ผมได้กินกาแฟและอาหารเช้าแบบเอร็ดอร่อยมากเลยครับ ถือว่าวันนี้มีพลังพร้อมที่จะสอนหนังสือกับเด็กๆ

วิชาวิทยาศาสตร์วันนี้ เด็กๆจะได้ทดลองหาสารอาหารในใบไม้ ขอบอกว่าเหนื่อยมากครับ จัดกิจกรรมไม่เหนื่อยนะครับ แต่มาเหนื่อยตอนที่เตรียมความพร้อมนี่แหละ เพราะว่าห้องวิทยาศาสตร์วันนี้เป็นของนักเรียนชั้น ม.1 จึงทำให้ผมต้องเตรียมอุปกรณ์ ตวงสารเคมี (4 ชุดนะครับ) และย้ายอุปกรณ์ที่เตรียมไว้ ขึ้นไปไว้ห้องข้างบนอีกหนึ่งห้อง ซึ่งเป็นห้องที่ว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย ผมจึงต้องจำเป๊นนนน จำเป็นนน ที่จะยกโต๊ะ ขึ้นไปอีกที อันนี้ยังไม่พูดถึงตอนทำกิจกรรมนะครับ เอาถึงตอนทำเสร็จเลยละกัน ต้องขนของทั้งหมดลงมาล้างทำความสะอาด เพราะถ้าใช้เด็ก ผมมั่นใจแบบที่สุดในโลกเลย มีแตกแน่ๆงานนี้ เลยตัดสินใจทำเอง เปียกสิครับ แต่เช้าเลย ไม่ใช่น้ำกระเด็นใส่นะครับ เหงื่อผมนี่แหละ

เรามาพูดถึงขณะทำกิจกรรมดีกว่า รอบนี้เด็กๆฟังผมค่อนข้างจะดีหน่อย เพราะผมสามารถขู่ได้ ถ้าไม่ฟัง จะไม่ให้ทำกิจกรรม แต่พบปัญหาครับผมซึ่งเป็นปัญหาที่ผมคิดว่ามันต้องเกิดแน่นอน คือ เด็กๆต้องลืมขั้นตอนการทดลองแน่ๆ ผมเลยให้นักเรียนทบทวนขั้นตอนการทดลองก่อนเข้าห้องเรียนประมาณ 2 ครั้ง ถามวนไปวนมาครับจนผมคิดว่าพร้อมแล้ว และขณะทำกิจกรรม ก็จะถามนักเรียนว่า ขั้นตอนต่อไปคืออะไร และก็ตอบได้นะครับ

แต่...ยังมีนักเรียนส่วนมาก

ครู : นักเรียนครับ ขั้นตอนนี้เสร็จแล้วรึยัง

นักเรียน : เสร็จแล้วครับ/คะ

ครู : ขั้นตอนต่อไปคือทำอะไร

นักเรียน : (ตอบถูกหมดและพร้อมกัน)

ครู : เริ่มทำขั้นตอนต่อไปได้

นักเรียน : ทำอย่างไงคะครู

ผมนี่ไปไม่ถูกเลยครับ คิดมาตลอดเลยว่าต้องทำอย่างไรให้ไม่เกิดคำถามนี้ และมันก็เกิดตลอด

เมนูอาหารกลางวันวันนี้ได้แก่.....ข้าวคลุกกะปิ (ได้ยินแล้วหน้าซีด) คือเมื่อวานก็เป็นอาหารเจ แต่วันนี้ข้าวคลุกกะปิ ของโปรดของผมเลย(โปรดเอาไปไกลๆ)

ภาคบ่ายวันนี้ นักเรียนชั้นป. 5 ได้แต่งนวนิยายเรื่องสั้น ในฉบับของตัวเอง นักเรียนความคิดสร้างสรรค์มากครับ ผมได้กำหนดหัวเรื่องให้ เป็นเรื่อง “คนละไม้ คนละมือ” ซึ่งนักเรียนหลายๆคนคิดได้ดีเลยครับ เช่น เด็กชาย จัสติน กุลเซิล บอกว่าผมจะเขียนเรื่อง อเวนเจอร์ ร่วมกันต่อสู้กับตัวร้าย(ผมจำชื่อไม่ได้) เป็นผมผมคิดไม่ได้นะเนี่ย เรื่องโม้นี่ยกให้เด็กๆเลยครับ โม้ทั้งคาบ สรุปคือไม่เสร็จ พูดอย่างเดียว ต่างคนต่างเดินไปเล่าให้เพื่อนฟังว่าจะเขียนเรื่องอะไร เป็นอย่างไร แต่ถามว่าได้เขียนมั้ย ตอบ...ไม่ได้เขียนซักตัว คงต้องมาลุ้นในคาบต่อไปแล้วล่ะครับผม

ชุมนุมวันนี้นักเรียนได้ทำกิจกรรมเป่าสี โดยนักเรียนสามารถวาดรูปโดยใช้สีน้ำทำเป็นพื้นหลังได้ แล้วให้นักเรียนใช้หลอดดูดเป่าสี นักเรียนสนุกครับ แต่ครูเหนื่อย 555