ความอยาก(ตัณหา)


ในศาสนาพุทธดั้งเดิม จะพยายามกำจัดตัณหาให้สิ้นไป แต่พุทธนิกายถางที่อาจจะตั้งขึ้นใหม่ในเร็วปีนี้ เราจะไม่ตำหนิตัณหาเลยนะ เพราะเราเห็นว่าตัณหาอย่างน้อยมีสองทางคือ อยากดี และ อยากชั่ว หรือ อยากอร่อย อยากหลุดพ้น ..อยากอะไรทำไปเลยตามที่ตัณหากำหนด ขอแต่เพียงว่า อย่ายึดติดในความอร่อย/ไม่อร่อย (อุปาทาน) ขอเพียงเท่านี้แหละ เพราะมันจะไปสะสมในสัญญา (ROM and RAM) จนรับไม่ไหวในที่สุด

หมายเลขบันทึก: 609019เขียนเมื่อ 23 มิถุนายน 2016 06:11 น. ()แก้ไขเมื่อ 23 มิถุนายน 2016 06:11 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (1)

พุทธะ..คือ..ผู้รู้..ถึง..ตัวตน..ที่มันยึดถือไม่ได้..มันเป็นแค่..อนิจจัง...มีอยู่และเป็นจีรัง..ทางสายกลาง..เลือกเดินได้..ให้อยู่กับความพอดี..ของตัญหา...(มั้ง)

มีมนุษย์เดินดินกินข้าวแกงแบบไทยๆมาฝาก..อิอิ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี