เป็นครูไม่ได้รู้ทุกเรื่อง (16 มิถุนายน 2559)

วันนี้ได้พูดคุยกับนักเรียนในชั้นตามปกติ
เพราะนักเรียนจะมาล้อมโต๊ะ
แล้วตามด้วยเสียงใสๆ
ที่บาดลึกเข้าไปในแก้วหู
"ครูคะ / ครูครับ"

"ครูครับ กินข้าวรึยังครับ?"
"ครูคะ วันนี้เรียนกับครูไหมคะ?"
"ครูครับ วันนี้มีการบ้านรึป่าว?"

ส่วนคำถามของเดชา เจ้าเก่า เจ้าเดิม
วันนี้ถามว่า "ผี ! มีจริงไหมครับครูอัง?"

ฉันคิดในใจ...มาอีกแล้ว คำถามแนวนี้มาอีกแล้ว
จากที่สังเกต จะเห็นมาเดชาจะเป็นคนที่ชอบ
จะเรียกว่าคลั่งไคล้ วิทยาศาสตร์ ก็ว่าได้
ฉันจึงถามกลับเดชาไปว่า
"แล้วเดชาอยากรู้ในด้านความเชื่อ หรือ อยากรู้ในแนววิทยาศาสตร์ล่ะครับ?"
คำตอบของเดชา เป็นไปอย่างที่ฉันคิด "วิทยาศาสตร์ครับครู"

"ผี ก็คือ พลังงานชนิดหนึ่ง พลังงานเนี้ยะนะครับ
มันจะเปลี่ยนแปลงรูปร่าง เปลี่ยนแปลงลักษณะ
แต่พลังงานจะไม่สูญหาย อย่างเช่น เดชากินข้าว
เดชาได้พลังงานจากอาหารที่กินไป แล้วเดชาก็เอาพลังงานไปวิ่งไล่จับเพื่อน
ก็เหมือนกับผี ที่ตอนเป็นคนก็มีพลังงาน
พอตายไป พลังงานนั้นก็แปรสภาพเป็นวิญญาณ หรือที่เรียกว่า 'ผี' ไงละครับ"

เป็นการตอบคำถามเด็ก ชั้นป.1 ที่ต้องปาดเหงื่อเมื่อตอบคำถามเสร็จ
แล้วเดชาก็พูดขึ้นมาว่า "ครูอังนี่ฉลาดเนอะ"
เราก็ยิ้มในใจ >.<

"แต่ ! ผมว่าบางเรื่องครูอังก็ไม่รูหรอกครับ
GTN เนี้ยะครูก็ไม่รู้แน่ๆ เพราะมันเป็นเกมที่ผมเล่น"

เราก็ยิ้มๆ แล้วบอกเดชาว่า "ครูไม่ได้รู้ทุกเรื่องหรอกครับ"

แล้วก็พูดเสริมว่า
"ไม่มีใครรู้ทุกเรื่อง หรือฉลาดทุกอย่างหรอกครับ
ทุกคนก็ต่างมีความฉลาดที่แตกต่างกันตามความสนใจ ตามความชอบ"

การสนทนาระหว่างครู(ฝึกสอน)กับนักเรียน
ก็ได้จบลงเมื่อเสียงกริ่งเปลี่ยนชั่วโมงดังขึ้น

ก่อนจะไป เดชาพูดให้ดีใจว่า
"คุยกับครูอังนี่สนุกเนอะ คราวหลังจะมาคุยด้วยอีกนะ"

คำพูดสั้นๆ แต่ก็ทำให้ใจชื้นได้เหมือนกัน >.<

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของ อังค์วรา กันธะวงศ์ (ภาคเรียนที่๑/๒๕๕๙)



ความเห็น (0)