วันที่ 15 แก้ปัญหา(10 มิถุนายน 2559)

วันนี้วันศุกร์แล้ววววเหมือนจะสุขแต่ก็ยังไม่สุขอย่างน้อยก็รอคอยวันนี้มาทั้งอาทิตย์ วันที่เลิกสอนแล้วจะได้พักผ่อนงีบยาว ๆ
วันนี้เริ่มต้วันที่สอนโจทย์ปัญหาด้วยเพลง ซึ่งเป็นเพลงเกี่ยวกับสถานการณ์ พอสอนร้องเพลงเสร็จ ก็ให้นักเรียนวิเคราะห์โจทย์ตามเนื้อเพลง



แล้วให้นักเรียนออกมาวาดรูปแสดงคำตอบ นักเรียนชอบวาดรูปมากแย่งกันออกมาตอบ นอกจากวาดรุปก็สอนให้เขียนแผนผัง
สุดท้ายจึงสอนให้เขียนแสดงวิธีทำ

พอเขียนแสดงวิธีทำเสร็จพบว่านักเรียนไม่เข้าใจการตรวจสอบคำตอบ ดังนั้นชั่วโมงถัดไปต้องมาสอนต่อ
นอกจากนี้ยังพบอีกว่านักเรียนของครูบางคนอ่านหนังสือยังไม่คล่องต้องรีบซ่อมเสริมอย่างเร่งด่วน นักเรียนบอกด้วยตนเองว่า
ครูครับผมอ่านหนังสือไม่ออก เพราะตอนนั้นให้ออกมาเขียนแสดงวิธีทำบนกระดาน พอได้ยินก็ตกใจมาก จึงพูดดักไปว่าอ่านไม่ออก อันตรายนักเรียน
รู้ตัวเองแล้วต้องรีบแก้ไข ก็เลยบอกไปว่าช่วงพักกลางวันให้นักเรียนไปพบครูที่ห้องสมุดครูจะสอนอ่านเอง ตอนนั้นคิดในใจว่าคงไม่มีใครไป
แต่พอพักเที่ยงปรากฏว่ามีนักเรียนไปพบจริง ๆ ดีใจมากที่นักเรียนยังตระหนักถึงการอ่านไม่ออก ก็เลยให้แต่ละคนไปหยิบหนังสือที่คิดว่าตัวเองอยากอ่านมากที่สุด แล้วให้นั่งอ่านทีละคน แต่น่าเสียดายที่เวลาครูมีน้อยเพราะต้องรีบไปทานข้าว ก็เลยไม่ค่อยมีเวลานั่งฟังนักเรียนอ่านจนจบ จึงนัดอีกรอบคือหลังเลิกเรียนตอนเเย็น พอถึงตอนเย็นรีบมาอ่านเลยดีใจมาก อังศุมาลีอ่านจบไปแล้วหนึ่งเล่ม ครูหวังว่าอ่านหนังสือวันละนิดคงจะชวยให้นักเรียนอ่านคล่องขึ้นมาบ้างนะ ขอบใจนะที่ตั้งใจมาอ่านหนังสือ


วันนี้ต้องขอบคุรอาจารย์วงเดือนที่เคยสอนเพราะถ้าไม่มีอาจารย์ก็คงไม่รู้แนวการสอนแบบนี้และเป็นความโชคดีที่ยังเก็บสมุดที่เรียนกับอาจารย์ไว้
ตอนนี้มีคำามมมเกิดขึ้นมากมายขณะสอนอยากส่งกระแสจิตถามอาจารย์แต่ยังไม่อยากนิเทศนะคะ555


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศศิธร ฟองจันทร์ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)