วันจันทร์มาถึงเร็วกว่าที่คิด (13 มิถุนายน2559)

พิชญา
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

กลับเข้าสู่โหมดการเรียนการสอนในวันจันทร์อีกครั้ง กับรายวิชาภาษาไทยและวิชาคณิตศาสตร์เหมือนเดิม วิชาคณิตศาสตร์ไม่มีปัญหาอะไร เพราะเด็กมีพื้นฐานอยู่พอสมควร วันนี้เด็กสนุกสนานกับเกมเท่ากันหรือไม่มาก บางทีก็สนุกเกินไป ถึงขึ้นขึ้นเก้าอี้ชูไม้ชูมือ จนดิฉันต้องคอยเตือน เพราะเดี๋ยวจะเสียงดังเกินไป โดยวันนี้ได้สร้างข้อตกลงกับเด็กไว้ว่า เล่นเกมนั้นสนุกได้แต่ต้องไม่เสียงดังจนเกินไป และเวลาที่ครูทำสัญญาณมือให้หยุด ให้นักเรียนหยุดส่งเสียงตอบคำถามในเกมทันที วิธีนี้จะได้ผลหรือไม่ ดิฉันเองก็ยังไม่แน่ใจ ต้องเรียนรู้ไปเรื่อยๆค่ะ เสียดายที่ไม่ได้ถ่ายรูปขณะที่เล่นเกมค่ะ เพราะมัวแต่สอนและดูแลเด็ก เด็กเล็กต้องดูแลตลอด เพราะถ้าเผลอแค่ไม่กี่วินาทีเด็กอาจจะได้รับอันตรายได้

ส่วนวิชาภาษาไทยนั้น พบว่าเด็กบางคนยังอ่านไม่ได้ แต่เขียนได้ รู้จักพยัญชนะแล้ว มีหนึ่งคนที่อ่านไม่ได้และทุกคาบที่ดิฉันสอนเด็กจะตามไม่ทัน เพราะเด็กน่าจะเป็นคนที่มีนิสัยทำอะไรช้า เวลาบอกให้เปิดหนังสือ ให้อ่าน ให้ทำหน้าไหน เด็กคนนี้จะทำไม่ทัน ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเปิดหน้าไหนกันแล้ว และอีกอย่าง เขาไม่ได้ใส่ใจที่จะฟังคำอธิบายจากดิฉัน ถ้าเขาทำอะไรค้างไว้ เขาก็จะก้มหน้าทำแต่งานนั้น ซึ่งในการเรียนการสอนทุกครั้ง ดิฉันจะต้องเข้าไปดูว่าเขาทำตามหรือไม่ คงต้องหาวิธีกระตุ้นเด็กคนนี้ให้กระตือรือร้นมากกว่าเดิมแล้ว

ปัญหาอีกอย่างขณะอยู่ชั้นเรียนก็คือ เด็กจะชอบขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำ ซึ่งตามกฏแล้วทางโรงเรียนอนุญาตให้ไปทีละ2คน ซึ่งเด็กที่เป็นเพื่อนกันก็อยากจะไปด้วยกัน เพื่อไปเล่นกันขณะที่เดินไปห้องน้ำ ที่ผ่านมาดิฉันจะต้องคอยดูตลอดว่าเด็กที่อนุญาตให้ไปนั้น ไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทกันและเด็กก็ต้องการที่จะเข้าห้องน้ำจริงๆ

มีเด็กบางคน ไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร ดูเหมือนจะเรียกร้องความสนใจหรือปล่าวดิฉันก็ไม่แน่ใจ เวลาที่ดิฉันคุมห้องอยู่คนเดียว เด็กคนนี้จะมีปัญหาเกิดขึ้นตลอด หรืออาจจะเป็นเพราะว่าเขารู้ว่าดิฉันเป็นแค่นักศึกษา ไม่ได้เป็นครูจริงๆ เขาถึงไม่ค่อยเกรงใจดิฉันเวลาที่ดิฉันสอน เขาชอบเดินไปเดินมา เล่นบ้าง ชวนเพื่อนเล่นบ้าง และก็ไม่ทำงานที่สั่ง ในขณะที่เด็กคนอื่นเขาก็ยังฟังเวลาที่ดิฉันสอนอยู่ อีกอย่างคือ เราไม่สามารถที่จะพูดแรงๆกับเด็กแบบนี้ได้ ต้องค่อยๆพูดค่อยๆจา และถ้าสุดท้ายเอาไม่ไหวก็ดูอยู่ห่างๆ ไม่ให้ไปทำเรื่องเดือดร้อนให้เพื่อนร่วมห้อง และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งอย่างที่ดิฉันจะต้องหาวิธีแก้ไข

พอมาเป็นครูก็เริ่มเข้าใจที่ครูท่านชอบบอกตั้งแต่เรายังเล็กว่า เป็นเด็กดีใครๆก็รัก มันน่าจะหมายถึงแบบนี้หรือปล่าว แต่ในฐานะครูดิฉันก็ไม่ควรจะลำเอียงกับเด็ก เพราะว่าตอนที่ดิฉันเป็นเด็ก ดิฉันก็ไม่ชอบ สำหรับปัญหาที่เจอในห้องเรียนก็ต้องเรียนรู้ต่อไป....

วันนี้เอารูปกิจกรมการเรียนการสอนในห้องเรียนมาฝากค่ะ




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวพิชญา จินดาธรรม (ภาคเรียนที่1/2559)



ความเห็น (0)