รักษ์ป่า.....(กาพย์ฉบัง ๑๖)

...ไร้น้ำซ้ำดินหินดาน...มองซ้ำลำธาร...ประจานแห้งหดหมดคลอง


.......ป่าดงพงไพรไกลตา......................... ช่วยกันรักษา

ฟันฝ่าปกป้องผองภัย

.......บ้านเมืองเรืองรองของไทย................ ความทุกข์สุขใด

ทำไมจึงไร้เมตตา

.......หักล้างถางครัวชั่วช้า..........................สัตว์ในพนา

ถูกพร่าล้างผลาญซ่านเซ็น


.......มองสิ่งยิ่งทรามตามเห็น.............................สุดช้ำลำเค็ญ

แล้งเซ่นขวบนาตาปี

.......ไพรพงคงขาดเขียวสี.................................โล้นล้านนานปี

หมดที่ทำมาหากิน

.......ทุกข์มากยากจนบนถิ่น................................พื้นแดนแผ่นดิน

จักสิ้นพืชพันธ์ธัญญา

.......ผลิตผลต้นไม้ใคร่หา...................................หมดสิ้นถิ่นคา

ไฟป่าจำแลงแผลงราน

.......ไร้น้ำซ้ำดินหินดาน..................................... มองซ้ำลำธาร

ประจานแห้งหดหมดคลอง

.......ทั้งหมดจดจำคำร้อง.....................................เหตุนับจับจอง

เหล่าผองรุกป่าฝ่าดง


.......ป้องปักรักษ์ฟื้นยืนยง........................................แวดในไพรพง

ให้คงอยู่คู่ฟ้าดิน


วันปีย์




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน go to knowledge



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

วันสิ่งแวดล้อมโลกปีนี้อยู่เงียบเงียบนะคะ ไม่ค่อยมีประชาสัมพันธ์อะไรมากนัก