​โรยร่วงแล้วซากุระ

ซากุระโรยหล่นอยู่บนพื้น เห็นดาษดื่นหมื่นดอกออกทุกด้าน เห็นแห้งโหยโรยหล่นจนเต็มลาน ทุกก้าวผ่านว่างเปล่าปวดร้าวใจ

ฝันได้เดินดมดอกซากุระ

หวังว่าจะสัมผัสรัศมี

ขาวผสมชมพูดูสวยดี

สะพรั่งบานกว่านี้ไม่มีแล้ว


ถึงสงกรานต์ปีนี้มาญี่ปุ่น

คงเป็นบุญหนุนใจเหมือนได้แก้ว

ถึงสวรรค์อันเลิศอันเพริศแพร้ว

เดินกลางแถวชมพูดูงดงาม


ในความจริงเหมือนบาปมาสาบซัด

ไม่ทราบชัดเหตุใดเกินไถ่ถาม

ซากุระล่วงเลยแม้เคยงาม

ยังเดินตามความหวังอยู่ตั้งนาน


ซากุระโรยหล่นอยู่บนพื้น

เห็นดาษดื่นหมื่นดอกออกทุกด้าน

เห็นแห้งโหยโรยหล่นจนเต็มลาน

ทุกก้าวผ่านว่างเปล่าปวดร้าวใจ


ซากุระในฝันนั้นแสนสุข

ในทุกทุกความฝันอันสดใน

ซากุระของจริงยิ่งอาลัย

เบ่งบานในเวลาสิบกว่าวัน


สิบกว่าวันทันทีที่หวนหอม

ควรถนอมล้อมไว้ในสวนขวัญ

บำรุงก้านกิ่งใบไปนิรันดร์

เพื่อสิบวันตราตรึงให้ถึงปี


บันทึกตามหาซากุระ เมย 2559

โสภณ เปียสนิท

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รวมรสบทกวี



ความเห็น (0)