เมื่อแรกเจอฟูจิวิเศษสุด
กระจ่างจุดเจิดแจ่มจรัสจ้า
สะท้อนเงาวาววับประดับตา
ส่งแสงมาแสนไกลหลายทิศทาง
ในความขาวราวสำลีคลีมาห่ม
กลางสายลมลอยมาจากฟ้ากว้าง
ในความหนาวยาวนานอันเวิ้งว้าง
สุดเบื้องล่างกลางร้อนหลอมละลาย
มีหนาวนอกร้อนในไม่เคยหยุด
ร้อนและหนาวสุดสุดเป็นหมุดหมาย
ในความงามกลิ่นควันอันตราย
ซ่อนความตายในตนเป็นต้นตอ
บนทางโล่งโค้งคดดูลดเลี้ยว
เป็นทางเปลี่ยวเดียวดายรถไต่ต่อ
จุดชมวิวสี่ชั้นนั้นเฝ้ารอ
ใครจะขอชมชั้นไหนให้เลือกชม
เขียวป่าสนเรียงรายไปทั้งเขา
สนทอดเงาปกคลุมเหมือนรุมข่ม
ขาวหิมะสว่างกลางอารมณ์
แดนแผ่นดินอุดมสวยสมแดน
ดำรงอยู่ยาวนานผ่านสมัย
อยู่กลางใจโลกหล้าน่าหวงแหน
ไร้สิ่งของมีค่ามาทดแทน
ประดับกรุงเจแปนแสนงดงาม
บันทึกเยือนฟูจิ 16 เมย 2559
โสภณ เปียสนิท
