หลังจากที่เมื่อวาน ฉันรู้สึกได้ถึงความล้มเหลวในการสอนของฉัน

ฉันได้กลับไปนั่งคิดทบทวนถึงวิธีการที่ฉันใช้สอนเด็กในวันที่ผ่านมา

ฉันจึงจัดทำสมุดสะสมแต้มริลัคคุมะขึ้น ซึ่งมีรูปแบบและได้แรงบรรดาลใจมาจากสมุดสะสมแต้มรูปริลัคคุมะของเซเว่น ซึ่งมีรูปแบบดังนี้

รูปภาพภายในสมุดแสตมป์เซเว่น (ขอบคุณรูปภาพจาก http://www.yokekungworld.com/)


สมุดสะสมแต้มที่ฉันจัดทำขึ้น อาจจะดูขี้เหร่หน่อย แต่ฉันก็ตั้งใจทำและก็ไปหาซื้อตัวปั๊มลายการ์ตูนที่เด็กๆชอบด้วย


สมุดสะสมแต้มริลัคคุมะที่ฉันจัดทำขึ้นเอง

วันนี้ฉันมีสอนนักเรียนชั้น ป.4/2 ซึ่งเป็นนักเรียนห้องที่ค่อนข้างเรียบร้อยและตั้งใจเรียนกว่าห้องอื่นๆนิดนึง (รู้สึกว่านะ ^^)

แล้วฉันก็นำสมุดสะสมแต้มมาใช้ โดยการอธิบายวิธีการให้แต้ม และการแจกของรางวัลเมื่อนักเรียนได้จำนวนตัวปั๊มครบตามที่ฉันกำหนด

ส่วนของรางวัล...ฉันคิดว่าฉันจะซื้อลูกกวาดและอุปกรณ์การเรียนเล็กๆน้อยๆให้แก่เด็ก เช่น ดินสอ ยางลบ ไม้บรรทัด ปากกา เป็นต้น

โดยเมื่อนักเรียนสะสมครบทุกๆ 10,20,30,40,50,60,..... ไปเรื่อยๆจนกว่าจะจบเทอม นักเรียนจะได้ของรางวัลที่ฉันตั้งไว้


นอกจากนี้ก็มีการตั้งกติกาในการเรียนรายวิชาภาษาไทยร่วมกันขึ้นมาใหม่

โดยเมื่อฉันบอกว่า "ป.4/2" ให้นักเรียนปรบมือพร้อมกัน 1 ครั้ง เพื่อเป็นสัญญาณให้นักเรียนหยุดคุยกันและหันมาสนใจเรียน (เทคนิคนี้ได้แนวคิดมาจากการเห็นรองผู้อำนวยการใช้ในการจัดการกับเด็กในห้องประชุมวันนั้น)


ผลปรากฏว่าวันนี้ นักเรียนตั้งใจเรียนมากๆและให้ความร่วมมือในการเรียนเป็นอย่างดี

ฉันรู้สึกดีใจและปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก

มันเป็นความรู้สึกที่แตกต่างจากเมื่อวานโดยสิ้นเชิงเลย

ฉันรู้สึกว่าได้ก้าวสู่ความสำเร็จมาอีกขั้น...อย่างน้อยในวันนี้ที่นักเรียนตั้งใจเรียน นักเรียนคงได้รับความรู้ที่ฉันถ่ายทอดให้ ไม่มากก็น้อย

วันนี้ทั้งวันก็ได้แต่ยิ้ม แล้วก็ยิ้ม ^_^ และนั่งตรวจการบ้านนักเรียนในตอนคาบว่างอย่างมีความสุข

ภาพบรรยากาศการเรียนบางส่วนจากห้อง ป.4/2