- ห่างหายจากการบันทึกไปนาน ด้วยกาย ด้วยใจ ที่พุ่งไปข้างหน้าอยู่ตลอดเวลา จนบางครั้งหลงลืมการคิดทบทวนตัวเอง ทบทวนชีวิต คล้ายๆ จะมีสติอยู่กับปัจจุบัน แต่บางทีก็ขาดการใคร่ครวญอย่างลึกซึ้ง คงเป็นสิ่งหนึ่งที่เราต้องเรียนรู้
- หน้าที่ในการเป็นอาจารย์ ยังคงดำเนินต่อไป แต่เริ่มรู้สึกชัดเจนในตัวเองมากขึ้น กล้าใช้คำว่า "ครู" กับตัวเองขึ้นบ้างแล้ว (เมื่่อก่อนไม่กล้าใช้คำนี้ เพราะรู้สึกว่าเราเองยังไม่คู่ควร)
- ชีวิตมีสิ่งต่างๆ ผ่านเข้ามา ทุกข์บ้างสุขบ้าง แต่ภาพรวมรู้สึกเป็นสุขกับชีวิต
- ครอบครัว คือส่วนสำคัญที่นำพาเราไปสู่สิ่งดีๆ ไม่ว่าสภาพแวดล้อมการงาน สภาพแวดล้อมภายนอกจะดูหนักหนา แต่เมื่อกลับมาถึง "บ้าน" ทุกอย่างที่หนักก็คลายลงไป
- ด้วยหน้าที่ที่ทำอยู่ในงาน เรียนรู้ว่า "ครู" ที่ดีที่สุด คือคนที่อยู่ตรงหน้าเรา คนที่ทำให้เราได้สัมผัส คนที่ทำให้เราได้เรียนรู้
ทบทวนชีวิต
2 คนชอบ
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น