วันที่ 3 อยากให้หนึ่งวันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง (18 พฤษภาคม 2559)

วันที่ 3 ของการฝึกสอน วันนี้ไปโรงเรียนเช้าเพราะวันนี้หญิงเป็นครูเวรปะจำวัน เราไปไปโรงเรียนด้วยกันทุกวัน เลยต้องไปแบบแพ็คคู่เสมอๆ เช้าวันนี้คุมนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย ทำความสะอาดบริเวณที่รับผิดชอบ เด็กก็ถือไม่กวาดทางมะพร้าวมากันใหญ่ ช่วยกันเก็บกวาด บางคนก็เล่นกันบ้างตามประสาเด็ก

ทุกๆวันพุธโรงเรียนจะมีการทำบุญตักบาตรโดยมีพระสงค์ 1 รูป นักเรียนก็จะนำขนมนมเนย หรือบางคนก็เป็นเงินจากบ้านมาร่วมกันใส่บาตรพร้อมกัน โดยเริ่มจากคณะครูในโรงเรียนเป็นคนใส่บาตรพระก่อนแล้วก็เรียงมาเป็นมัธยมศึกษา และประถมศึกษา ตามลำดับ เด็กนักเรียนน่ารักถือขนม นม มาคนละ 1 ชิ้นมาเดินแถวเป็นระเบียบมาใส่บาตรพระที่หน้าเสาธง ฉันเห็นแล้วมีความสุขจริงๆ เมื่อใส่บาตรพระเสร็จฉันก็ควบคุมการปล่อยแถวเพื่อเข้าชั้นเรียน เด็กนักเรียนที่เดินผ่านฉันยกมือไหว้ฉันเกือบจะทุกคน มีแค่ส่วนน้อย 4-5 คนเท่านั้นที่จะไม่ไหว้

เช้านี้คาบแรกสอนวิชาสังคมศึกษา ป.5/2 เรื่องพุทธประวัติ ใช้คลิปวิดีโอให้เด็กดูเกี่ยวกับประวัติพระพุทธเจ้าแล้วถามคำถาม แต่สังคมก็อย่างว่าเป็นวิชาที่ค่อนข้างสอนยากเพราะถ้าลองถามเด็กว่าชอบวิชานี้ไหม แน่นอนว่าส่วนน้อยที่จะตอบว่าชอบ สังคมเป็นวิชาที่เน้นทางด้านเนื้อหาเป็นหลัก เราจะทำอย่างไรให้เด็กสนใจในสิ่งที่เรากำลังจะจัดให้เขา วันนี้เด็กห้องนี้น่ารักกว่าครั้งก่อนฟังครูมากขึ้น ขอให้น่ารักขึ้นเรื่อยๆนะ ก็ได้พูดคุยกับครูป.5/2 ครูบอกว่าตอนนี้มีพระอาจารย์มาสอนเรื่องศาสนาอยากให้หนูเปลี่ยนเป็นสอนสาระอื่นในสังคม เพราะถ้าอย่างนั้นมันจะซ้ำกัน โอเคงั้นหนูเริ่มหน้าที่พลเมืองในสัปดาห์หน้า สรุปต้องเริ่มสอนใหม่ ของอาทิตย์นี้ไม่เกี่ยวแล้ว เปลี่ยนเป็นหน้าที่พลเมืองกับเศรษฐศาสตร์ เราก็เข้าใจว่ามันใหม่มันไม่ลงตัว ค่อยๆปรับไปละกัน

สอนวิชาสังคมศึกษา ชั้น ป.5/2

คาบสองกะว่าจะเตรียมตัวสอน แต่เราก็ต้องช่วยงานครู ครูเขามีอะไรให้ช่วยเราก็ช่วย เราเป็นเด็กใหม่ต้องเรียนรู้อะไรอีกเยอะจากครูทุกๆคน แล้วก็ตรวจการบ้านเด็กนักเรียน เตรียมการสอนสัก10 นาที คือเกือบไม่มีเวลาเลยจริงๆ วุ่นไปหมด555 เข้าสอนคณิต ป.4/2 วันนี้เด็กแย่งกันอยากออกมาเขียน อยากตอบ ก็ดีนะ แต่เสียงก็ดังอยู่เพราะแข่งกันแย่งกันอยากตอบ เจี๊ยวจ๊าวกันเชียว “อยู่ในความสงบค่ะ ใครพูดแข่งกับครูออกมาสอนแทนครูค่ะ อยากออกมาใช่ไหม? ” ถ้าคำนี้ออกมานักเรียนจะเงียบกริบเพราะกลัวได้ออกมาสอน ฉันเข้าใจวัยของเด็กนะ มันก็อาจมีบ้างที่จะเสียงดังเล่นกัน แต่ถ้าเรามีอะไรให้เขาทำเด็กก็จะสงบขึ้น 5555 เด็กจะยกมือตลอดเวลาเรียนถ้าพวกเขาไม่เข้าใจ แล้วฉันเองก็จะเข้าไปสอน แทบจะเข้าไปหาเกือบทุกคนในห้อง เดินจนขาเป็นตะคริวแต่ก็ทนเอา ยืนทนมันนั่นแหละค่ะเดี๋ยวก็หาย ไม่มีอะไรสบายหรอกชีวิตนี้ คิดเอาว่าเรียนมาเท่าไหร่แล้วกะแค่การฝึกประสบการณ์วิชาชีพทำไมจะทำไม่ได้ สู้ค่ะงานนี้ เด็กนักเรียนน่ารักครูก็มีกำลังใจ

ช่วยครูถ่ายเอกสาร


ขอตรวจการงานเด็กหน่อยนะ555


ตั้งใจเรียนกันจังเลยนะเด็กๆ


กิจกรรมลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้สนุกจังเลยค่ะ


ครูมาคุมถึงที่นะตั้งใจทำกิจกรรมด้วย (ลดเวลาเรียน)


เด็กนักเรียนประถมต้นครับผม

ครูยิ้มจนไม่เห็นลูกกะตาแล้ว

การที่เราได้พบเจอเพื่อนใหม่ก็ทำให้เราได้รู้จักผู้คนมากขึ้น ขอบคุณการฝึกประสบการณ์ครั้งนี้ที่ทำให้พวกเราได้มารวมตัวกัน ทั้ง 7 คน หญิง ฝ้าย แอน แวว มอส แอล และฉัน เราพร้อมแล้วที่จะทำงานร่วมกันและพร้อมที่จะช่วยกันพัฒนาโรงเรียน ทีมโรงเรียนบ้านเจดีย์แม่ครัวพร้อมแล้วค่ะ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวปัทมาภรณ์ ธิปัญจะ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

เวลาทุกวินาทีมีค่าจริง ๆ ครับ
บริหารจัดการให้ดีนะ ;)...

เขียนเมื่อ 

Ongkuleemarn

ขอบคุณมากค่ะอาจารย์ หนูจะทำให้เต็มที่