วันที่ 6 อยู่เวร จนเย็นค่ำ...(18 พฤษภาคม 2559)

วันนี้สแกนนิ้วลงเวลามาโรงเรียน 06.51 น. ไม่ต้องแปลกใจหรอกค่ะ ว่าทำไมฉันถึงมาโรงเรียนเช้ากว่าปกติ ก็เพราะ...วันนี้ฉันเป็นครูเวรประจำวันรับนักเรียนยังไงล่ะคะ ก็ต้องมาเช้ากว่านักเรียนคนแรกที่จะมาโรงเรียน

หลังจากทำกิจกรรมหน้าเสาธงเสร็จเรียบร้อยแล้ว ท่านที่ปรึกษา อ.ทองหล่อ ธงชัยและคณะครู ก็ให้นักเรียนชั้นประถมศึกษา มาเข้าแถวรวมกันเพื่อชี้แจงรายละเอียดต่าง ๆ ของลูกเสือสำรอง และผู้บำเพ็ญประโยชน์

...น้องไอเดียร์ผูกเชือกรองเท้าให้น้องน้ำต้น...
(เป็นภาพที่ฉันประทับใจมากที่สุดในวันนี้..."การกระทำใด ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ ล้วนมาจากคำว่า...น้ำใจ...ในเบื้องต้น")

จากนั้นก็เข้าสู่การเรียนการสอนในคาบที่ 1 คณิตศาสตร์ กับ Teacher ก้อยเอง และต่อด้วยคาบที่ 2 ภาษาไทย กับ Teacher ก้อยเช่นกัน (2 คาบรวด)
สำหรับวิชาภาษาไทยในวันนี้เป็นการทบทวนเรื่อง สระ ฉันก็มีกิจกรรม "หาฉันให้เจอ" มาให้เด็ก ๆ ทำ โดยเลือกเพลงที่เด็กชื่นชอบ มา 1 ท่อนแล้วให้เด็ก ๆ ช่วยกันหาสระที่ประสมอยู่ในเนื้อเพลง ว่ามีสระอะไรบ้าง ซึ่งเพลงที่ฉันใช้ในการทำกิจกรรมในวันนี้ คือ เพลง ขอใจเธอแลกเบอร์โทร ขับร้องโดย หญิงลี ศรีจุมพล เด็ก ๆ สนุกกันน่าดู แม้จะมัวแต่ร้องเพลงเป็นส่วนใหญ่ แต่ก็ช่วยกันทำกิจกรรมจนสำเร็จในที่สุด (เสียดายไม่มีรูปภาพมาฝาก เพราะอย่างที่บอกไว้ในตอนแรก...ฉันจึงไม่กล้าที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือมาใช้เลย)

ผ่านไปกับการสอน เข้าสู่โหมดตรวจงานอีกตามเคย สำหรับการตรวจงาน เป็นงานที่ค่อนข้างละเอียดทุกกระเบียดนิ้ว ตั้งแต่วันที่ จนถึงการขีดเส้นใต้เลยทีเดียว ซึ่งจะต้องมีการแก้ไขให้ชัดเจน และถูกต้องด้วย ทั้งนี้เพราะ...ผู้บริหารจะเข้ามาสุ่มตรวจสมุดเด็ก รวมถึงผู้ปกครองจะมีการตรวจเช็คสมุดเด็กทุกวัน ดังนั้นก็ต้องทำอย่างละเอียดกันต่อไป

ถึงเวลารับประทานอาหารฉันก็ทำหน้าที่พูดนำเด็กก่อนรับประทานอาหารเป็นภาษาอังกฤษ (...My lunch today is Fried rice with pork balls and vegetables soup. ...) และเฝ้าจุดวางถาดอาหารอีกเช่นเคย

เมื่อถึงเวลาเรียนในภาคบ่าย ล่วงเลยจนถึงคาบกิจกรรมพัฒนาผู้เรียน ลูกเสือ ผู้บำเพ็ญฯ ตัวน้อย ๆ ต่างก็วิ่งลงมาเข้าแถวชั้นล่างของอาคาร แสดงถึงความพร้อมในการเรียนมาก สำหรับวันแรก เป็นการทบทวบความรู้เดิม แบ่งกลุ่ม เลือกหัวหน้า รองหัวหน้า และเหรัญญิก...

เสร็จสิ้นภารกิจในวันนี้ ต่อด้วยหน้าที่ครูเวรประจำวัน

หา...อะไรกัน เหลือกันเพียง 2 คน ครูแผนกประถมทั้งหมดเข้าประชุมด่วน ส่วนฉันและเพื่อนทำหน้าที่เฝ้านักเรียน ซึ่งจะต้องให้นักเรียนคนสุดท้ายกลับบ้านก่อน ครูถึงจะกลับได้ ติ๊กต๊อก ๆ ดีจังเลย เด็กคนสุดท้ายก็ไม่กลับสักทีเน๊าะ แล้วแผนการสอนของฉันที่ต้องส่งในวันพรุ่งนี้ล่ะ จะทำอย่างไรดี รู้ชะตาชีวิตของตัวเองเลยล่ะคะ

สุดท้ายวันนี้เกือบหกโมงเย็น...ฉันถึงจะได้กลับหอ โชคดีนะ สำหรับแผนการสอนคืนนี้


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวรัตนา กาวีเมือง...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)