จากบันทึก ปลูกไผ่หวานในป่ายาง ที่ผู้เขียนปลูกและเขียนบันทึกเอาไว้ เมื่อ 8 เดือนที่แล้ว

มาวันนี้ใช้เวลาว่างที่มีอยู่ในช่วงสาย เดินเข้าไปในสวน

ได้เห็นความเป็นไปของสรรพสิ่งที่อยู่รายรอบ

..

..

ได้เห็นร่องรอยชีวิตของตัวเอง....ผ่านอะไรบ้าง

ร่องน้ำ.. กิ่งไม้ ...ต้นไม้ ผืนดิน และใบหญ้า...

..

..

จะว่าไปแล้ว...ชีวิตมันก็เรียบง่ายแบบนี้เอง..

..

..

บนเส้นทางชีวิตของคนหนึ่งคน...ที่อาจเหมือนหรือต่างกับหลายร้อย หลายพัน หลายหมื่น หลายแสน หรือหลายล้านชีวิต...

ที่มีชีวิตโลดแล่นอยู่บนโลกใบนี้...

..

ชีวิตนี้....เมื่อหยิบยกเรื่องใดขึ้นมาเล่า มาเขียน.... มันย่อมทำให้เห็นได้ว่า....ความเป็นไปในชีวิตของเจ้าของชีวิตคนนั้น มันเป็นไปแบบนี้..นี่เอง

..

เพราะฉะนั้น...หากเราได้ฟังเรื่องราวชีวิตของใครก็ตาม นั่นแหละ!!..คือความเป็นปัญเจกที่เป็นหนึ่งเดียวในโลกใบนี้...ของเจ้าของชีวิตนั้น

..

..

ก้าวย่างที่เดินอยู่ภายในสวนนั้น....มันเหมือนการได้เดินทบทวนเรื่องราวชีวิตของตัวเอง

เท้าที่ก้าวเดินอยู่นั้น...ไม่นานนัก สายตาก็เหลือบไปเห็นสิ่งนี้...


..

มันขึ้นอยู่ท่ามกลางไม้เล็ก ๆ ที่แซมอยู่ภายในสวนยางหลังบ้าน

มันมีทั้งต้นยางอ่อน ที่งอกออกจากลูกยางที่หล่นไปก่อนหน้านี้ ไม่นานนัก

ต้นไม้เล็ก ๆ ที่เบียดตัวกันขึ้น...

ท่ามกลางวันที่อากาศยังคงร้อนอบอ้าวอยู่

..

สิ่งหนึ่ง ที่แปลกตาไปกว่านั้น นั่นก็คือ "ต้นไผ่หวานต้นน้อย" ที่เคยปลูกทิ้งเอาไว้ เมื่อ 8 เดือนที่แล้ว

..

วันเวลาผ่านไป 8 เดือน ....มันก็เกือบปีแล้วซิ

ปลูกไว้จนลืมไปเลยว่า...เคยปลูก

..


..

อีกหน่อย...เมื่อเดินเข้าสวนยาง ก็สามารถหาหน่อไผ่หวาน นำติดตัวไปต้มจืด แกงเผ็ด หรือต้มจุ้มน้ำพริก..ได้โดยไม่ต้องคอยเป็นกังวลว่า..มันจะงอกงามแผ่กิ่งก้านสาขาไปขนาดไหน

..

..

ก่อนกลับเข้าบ้าน แวะสอยมะพร้าวน้ำหอมที่ปลูกไว้ มาปลอกดื่มน้ำกินเนื้อ ได้ความอร่อย..ในรสชาติของมัน

..

..

..

เรื่องราวต่าง ๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตนั้น....บางครั้งมันอาจถูกถาโถมไปด้วยพลังทั้งในด้านบวกและด้านลบ..


..

แต่อย่างไรก็ตาม....หากเราได้เรียนรู้กับสิ่งนั้น ๆ ด้วยสติของตัวเองแล้ว

..

..

ผู้เขียน...เชื่อว่า...นี่แหละคือรสชาติของชีวิต...ที่ได้เกิดมาบนโลกใบนี้