เอ่อ .... แบบนี้ก็โฆษณาหลอกแดกอีกเปล่า...ดูเมื่อไหร่เพลีย ครับ

ชลัญธร
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เห็นโฆษณาในทีวีเมื่อไหร่ ของขึ้นตลอด ให้ตายเถอะ การดูแลควบคุมผู้บริโภคมีแพทย์ เภสัชกร เพียบ แต่ปล่อยให้มีโฆษณาหลอกแดก แหกตประชาชนกันอย่างไม่รู้สึกรู้สา อะไรเลย อย่างว่าล่ะนะ เมื่องไทยนี่อะไรๆ ก็ศักดิ์สิทธิ์ ยกเว้นกฏหมาย ตามที่เขาว่ามันนี่าจะถูกล่ะมั๊ง

ยกตัวอย่างโฆษณาอีกชิ้นที่ดูเมื่อไหร่เกิดคำถามในใจตลอด คือโฆษณา ยาอมแก้เจ็บคอ ี่บอกอมแล้วจากเสียงแหบๆมาเป็นเสียงใสปิ๊ง ขึ้นในบัดดล คนไข้ทั่วไปกลับชอบใจ ง่ายดีว่ะ เจ็บคออมยาอมก็หาย เมื่อก่อนดิฉํนเป็นคนหนึ่งที่ซื้อยาอม พวกนี้มาใช้เวลาเจ็บคอ แต่พออ่านส่วนผสมของยาแล่้วก็เกิดคำถามในใจว่า
1. มียาฆ่าเชื้อ เป็นส่วนผสม เราในฐานะบุคลากรทางการแพทย์ มักให้ความสำคัญกับการให้ ยาที่เข้ากลุ่มยาฆ่าเชื้อ คือ ต้องได้ตรงตามขนาดและเวลา เพื่อให้มีประสิทธิภาพ ในการฆ่าเชื้อ แต่ไหง๋ ยาอมพวกนี้ไม่ถูกควบคุม
2. ยาฆ่าเชื้อพวกนี้อาจทำให้เกิดการแพ้ยาที่รุนแรงได้ ทำไมถึงมีขายทั่วไป หาซื้อง่ายจัง
3. อาจทำให้เกิดการดื้อยาได้ เพราะการได้รับยาที่ไม่ครบขนาดและจำนวน ทำให้เชื้อโรคปรับตัวเพื่อต้านฤทธิ์ยาฆ่าเชื้อได้
4. บางซองมีคำเดือนข้างหลัง ว่า เป็นยาอันตราย บางซองเป็นยาสามัญประจำบ้าน แต่ไหง ขายกันเต็ม หาซื้อง่ายมาก
5. การโฆษณายาพวกนี้ไม่มีการกล่าวถึงคำเตือนที่อันตรายหรือ จำกัดกลุ่มอายุที่ใช้ ดิฉันเห็นผู้ปกครองให้เด็กกินเป็นขนม คล้ายลูกอม คิดในใจนี่มันยานะคร้าบ
6. บางยี่ห้อโฆษณำชวนเชื้อ โห มีส่วนผสมของ ซิงค์ ที่โฆษณา มีคนทำงานแล้วตาเบลอๆ อมแล้วสายตาดีขึ้นมาในบัดดล หรือกำลังเล่นบาส ตาเกิดพร่า อมยาอมฆ่าเชื้อ แล้ว ชู้ดบาสเข้าเลย ซึ่งสรรพคุณของ ซิ้งค์ หรือสังกะสี นั้นช่วยคงสภาพการรับรู้รส กลิ่น และสายตาป้องกันและชะลออาการจอประสาทตาเสื่อม ซึ่งทำให้ตาบอดในผู้สูงอายุ แต่เหม่ แค่อมลูกอมแล้ว หายสารพัดโรคแบบนี้ไม่ต้องทำไรหรอกคร้าบนั่งอมยาอมทั้งวัน น่าจะดี

ยกตัวอย่างแค่ 6 ประเด็นนี้ก่อน อยากรู้ว่าคนอื่นๆดูโฆษณาแล้วคิดไรมั๊ย ห้ามตอบว่า คิดจะไปซื้อมาอมนะ เคือง อิ อิ

อยากเขียนเรื่องนี้มานานแล้ว แต่ตะขิดตะขวางคือ รพ. อิฉันก็จ่าย แต่ปัจจุบันยกเลิกไม่จ่ายแล้ว ใช้เป็นยาอมสมุนไหรแทน กรณีคนไข้ร้องขอ อันนี้เห็นด้วยอย่างแรง
หาก ร้านค้าทั่วไป จะมีคนไปจัดมาตรการ ต้องนี้ให้เข้มงวด หรือมีการควบคุมเรื่องนี้น่าจะดี สำหรับ ประชาชนที่ ไม่รู้ข้อมูลด้านนี้ มีหน้าที่เพียงใช้ เข้าใจ ไม่เข้าใจไม่รู้ อ่ะ โฆษณากันโครมๆ มันต้องปลอดภัยซิ ประมาณนั้น เขาคิดได้เท่านั้นแหล่ะ ในเมื่อคนมีความรู้นิ่งเฉย หวังเพียงผลทางธุรกิจ ต่อไปคุณภาพคนจะเป็นอย่างไร นึกไม่ออกจริงๆ

อ้างอิงภาพจาก http://www.pharmacy.mahidol.ac.th/th/knowledge/art...

ชลรรธร

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน การดูแลผู้ป่วย



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ยายว่า..อะไรๆ..ดูมันน่ากลัวไปหมด...ไม่ว่าอะไร..ที่สำคัญ.."ยา"..(แพง..ซื้อขายเป็นแค่สินค้าประเภทหนึ่ง..)..บ้านเรา..สลากปิดขวด..ดูจะไม่มีความหมายเสียเลย..มีผู้ทำงาน..ด้านนี้..เคยทดลอง..และมาเล่าให้ฟัง..อิอิ..ว่าง่ายอย่างไร..กับมาตรฐานชนิดนี้..๕๕๕

เขียนเมื่อ 

ติดโรคถาง หรือ เปล่า ให้รู้ศึกรู้ษา ๕๕๕