จับใบแดง ขึ้นมา ข้าร้องไห้
แต่มิใช่ หลบเร้น กลัวเป็นทหาร
เพราะครอบครัว อยู่หลัง ยังทรมาน
และต้องการ ให้ข้า มาดูแล
รับใช้ชาติ ได้มากมาย หลายวิธี
เพียงหน้าที่ เป็นรั้วให้ มิใช่แน่
เป็นกระดูก สันหลัง ยั่งยืนแท้
เป็นเรือจ้าง กลางกระแส ชลไหลแรง
เป็นแรงงาน ใช้พลัง ช่วยสร้างชาติ
ก็องอาจ พาไทย ให้แข็งแกร่ง
มือจับจอบ จับค้อน สะท้อนแรง
สู้ภัยแล้ง ที่ร้ายกว่า ข้าศึกคน
จับใบแดง ขึ้นมา ข้าร้องไห้
หน้าที่ใหญ่ รอข้างหน้า ข้าไม่บ่น
เป็นทหาร ยิ่งใหญ่ รับใช้ชน
ขออดทน มิให้ชาติ ขาดคนดี
