สะกิดกันดู..เสือสาง..ในตัวตน..
หน้าตาตัวตน..ในคน..อยู่..ป่า..
หน้าตาตัวตนคนอยู่ เมือง..
หน้าตาตัวตนคนในภาพเขียน..สมัยใหม่..
หน้าตาตัวตน..ที่ลุ่มหลง..รัก..
หน้าตาตัวตน..ที่ไฝ่ฝัน..ณ.วันนั้น..ที่ว่ากันว่าแสนสูงส่ง..องค์..ความรู้..อวิชชา..?
วงหน้าตัวตนแลมารยาที่เสไถ...
หลอกล่อ..ยิ้มหัว..มัว..มึน..นี้วงหน้า...
สุดท้าย..แห่งวงหน้า...สะกิด...กัน..มอง...ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้
หวัดดียามค่ำจ้ะยายธีที่รัก คิดถึงเสมอจ้ะ
ชอบรูปนี้มากค่ะ คุณยายธีรึเปล่าคะ
สวัสดีค่ะ..GD...บอกมา..ว่าคุณ..คิดอะไร..กับProtray เหล่านี้..อยากรู้..ค่ะ...
สวัสดีค่ะคุณGD..แวะมาบอกว่า..ภาพที่ชอบ..นั้น..เขียนเมื่อสมัยเด็กๆ..ค่ะ..ตอนเริ่มเรียนศิลปะใหม่ๆ..เป็นเด็กเขียนรูปได้ดี..คนหนึ่งในสมัยนั้น..เดิน..ขึ้นรับรางวัลอยู่หลายรางวัล..เจ้าค่ะ..(selfprotray..เวลาเรียนศิลปะ..ก็ต้องลอง..เขียนรูปตัวเอง...5555...)..
สวัสดีค่ะคุณมะเดื่อ..ขอบคุณค่ะ..คิดถึงเช่นกันค่ะ..ปลายปีนี้อาจจะได้พบกันนะเจ้าคะ..ยายธีค่ะ..
Protray of love..ในแกลลอลี่ชีวิต..วันนี้..
Back to the 'future' again?
We are just a container for our 'mind' (citta).
In modern language, to keep 'shape' (structure/form/the whole/system), certain amount of energy must be input. When energy requirement is not satisfied, 'shape' then reforms to fit the amount of energy obtained. (So we human degrade and reconfigure our shapes to fit our mind ;-) -- well I do that!
-สวัสดีครับยาย
-มีแกลอลี่ชีวิตบ้านนามาฝากไว้ในบันทึกนี้ด้วยครับ อิๆ