ครั้งเเรกของฉัน

ใช่เเล้ว

ฉันน่ะเหรอ ทำไมถึงมีตัวอักษรนี้โผล่มาได้

ไม่เคยมีความคิดจะเขียนบล้อคหรืออ่านอะไรทำนองนี้เลยแฮะ อย่างมากก็อ่านแค่บล้อครีวิวทั่วๆไป

แต่แล้ววันนึง ชีวิตก็เปลี่ยนไป ตอนนี้ไง ไม่เคยทำก็คงต้องทำแล้วแหละ

ก็มาทางสายนี้ละนี่ ตอนต่อไปในชีวิตก็ไม่รู้ว่าเป็นยังไง รู้แค่ว่าตอนนี้ต้องทำอะไรทีละขั้นๆน่ะสิ ถึงจะเหนื่อยแต่ก็ต้องทน เพื่อหลายๆอย่าง

เรื่องมันเริ่มมาจากการมาอบรมที่นี่ ไม่สิ เริ่มมาจากฉันเป็นคุณครู ไม่สิถอยไปอีก เริ่มมากจากที่ไม่รู้จะเรียนอะไร เอ้ะ ที่จริงฉันรู้นะว่าจะเรียนอะไรหลังจบม 6 สอบได้แล้วด้วย แต่ด้วยโชคชะตาบางอย่าง จึงจับพลัดจับผลูได้มาเรียนภาษาจีน และสุดท้ายก็หลงมาเป็นครูได้ไงไม่รู้ นี่ก็ปาไปสามปีแล้ว ที่ฉันอยู่กับตรงนี้ เจอหลายๆอย่างเลย แรกๆก็ลำบากเพราะงงมากกะอาชีพครู บางทีฉันก็แอบคิดนะว่าที่คนเขาพูดกันว่าไม่ชอบอะไร ก็จะได้สิ่งนั้น ตอนนี้เชื่อแล้วจริงๆ

แอบอิจฉาคนที่มีความฝันหรือคนที่มีความตั้งใจแน่วแน่ว่าอยากเป็นอะไร แต่ฉันตอบตัวเองไม่เคยได้เลย ตอนนี้ ถึงแม้ฉันจะไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำอยู่ชอบจริงๆหรือเริ่มชอบมันบ้างหรือยัง รู้เพียงว่าตอนนี้ฉันมีจุดหมายของฉันแล้ว แม้ว่าฉันจะเป็นคุณครูหรืออาชีพอะไรก็ช่าง ฉันต้องทำเพื่อใครสักคนสองแล้ว ฉันก็ต้องพยายามให้มากกว่านี้

ตอนนี้ทุกอย่างที่นี่มันแค่เริ่มต้นสินะ มาอยู่ที่นี่คิดถึงบ้านจัง



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครั้งเเรก



ความเห็น (0)