การใช้ภาษาอังกฤษ ที่ถือว่าถูกต้องในที่นี้ อ้างอิงตามมาตรฐานของภาษา
One of the … if not the วลีเช่นนี้ มักใช้บ่อยครั้งในการเปรียบเทียบ
แต่บ่อยครั้งเช่นกัน อย่างไม่ถูกไวยากรณ์
‘It was one of the first, if not the first, attempts to bring together these warring nations.’
ถือว่าถูกต้องที่ใช้พหูพจน์ attempts เมื่อขยาย one of the
แต่ปัญหามีว่า ถ้าขยาย If not the จะใช้อย่างไร
เพื่อแก้ปัญหา ให้เติม of the ที่หน้า attempts ให้เป็นประโยคใหม่ว่า
‘It was one of the first, if not the first, of the attempts …………’
ถ้าหากการแก้ไขวิธีนี้ จะทำให้ความหมายบิดเบือน ที่อาจเป็นได้
ควรเลื่อนให้ if not theไปอยู่ที่ท้ายประโยค ดังนี้
‘It was one of the first attempts to bring together these warring nations, if not the first.
อีกความเห็นหนึ่ง คือวลี One of the บ่อยครั้งถือว่าเป็นการใช้คำมากเกินจำเป็น เช่น
“One of the ideas I have.” สามารถทำให้กะทัดรัด โดยไม่มีการสูญเสีย
ด้วยการเปลี่ยนให้เป็น “My idea” หรือ “One idea I have.”
One of those who น่าสงสัยว่า กริยา ที่ตามวลีนี้ จะเป็นเอกพจน์หรือพหูพจน์
ในเมื่อ one เป็นเอกพจน์ และ those เป็นพหูพจน์
ตอบว่า ต้องเป็นพหูพจน์ ในเมื่อ who ขยาย those เช่นในประโยค
“Jack is one of those who were late.”
แต่ถ้ากล่าวว่า “Jack is the only one of those who was late”
ถือว่าถูกต้อง ที่ใช้ กริยา เอกพจน์ เพราะมี Jack เพียงคนเดียว ที่มาสาย
Oneself & one’s self เป็นการสะกดที่ถูกต้องทั้งสองคำ ของสรรพนามนี้
ออกเสียงเน้นที่พยางค์หลัง
โดยปกติ นิยมเลือกใช้ oneself เนื่องจากทั้งสั้นและง่ายกว่าทั้งการสะกดและออกเสียง
It is difficult to wrest oneself away.
The idea of publishing a book oneself.
It’s impossible to become a great tennis player by oneself.
