การรักษาทางกิจกรรมบำบัดในผู้สูงอายุในชุมชนที่มีปัญหาด้านการล้มและการกลัวการล้ม

เชื่อว่าหลายๆคนเคยมีผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ที่บ้าน และประสบปัญหาการหกล้ม จนทำให้มีอาการกลัวการล้ม...

การหกล้มเป็นเป็นปัญหาหนึ่งที่มักเกิดขึ้นในผู้สูงอายุ ซึ่งพบว่า 1 ใน 3 ของผู้สูงอายุ ที่มีอายุมากกว่า 65 ปีขึ้นไป มักเคยมีประสบการณ์ล้มอย่างน้อย 1ครั้ง ประมาณ 75เปอร์เซ็นต์ ถึง 84 เปอร์เซ็นต์ ของการล้มไม่ทำให้เกิดอุบัติเหตุที่ร้ายแรง แต่การล้มก็เป็นส่วนหนึ่งของอุบัติเหตุที่ทำให้เสียชีวิตได้ 5เปอร์เซ็นต์ของผู้สูงอายุที่เคยมีประวัติการล้ม มีอาการกระดูกหัก และในแต่ละปีก็จะมีผู้สูงอายุประมาณ 200,000 คนที่ล้มแล้วทำให้กระดูกสะโพกหัก 40,000 คนที่กระดูกสะโพกหัก เสียชีวิตภายใน 6 เดือน แต่อีก 40,000 คนที่เหลือ ต้องการพยาบาลดูแลตลอดชีวิตที่เหลืออยู่

ซึ่งการหกล้มนี้เอง ที่ก่อให้เกิดการกลัวการล้ม อาการกลัว มีหลายแบบด้วยกัน แต่การกลัวการล้มเป็นอันดับ1ของอาการกลัวทั้งหมด การกลัวการล้มทำให้เกิดข้อจำกัดในการทำกิจกรรมต่างๆ จึงเกิดโปรแกรมที่ออกแบบมาเพื่อลดความเสี่ยงการหกล้ม

จากการทดสอบหาความชุกในการเกิดการล้มในผู้สูงอายุ เราได้กลุ่มตัวอย่าง 115 คน ที่มีอายุ 62 ปีขึ้นไป เป็นผู้ที่อาศัยอยู่ในบ้านผู้สูงอายุ เป็นเพศชาย 24 เปอร์เซ็นต์ เพศหญิง 76 เปอร์เซ็นต์ อายุเฉลี่ย 76 ปี 45 เปอร์เซ็นต์ของผู้เข้าร่วมเคยมีประวัติการล้มเมื่อไม่กี่ปีมานี้ 29 เปอร์เซ็นต์ เคยล้มอย่างน้อยหนึ่งครั้งในปีที่ผ่านมา และอีก 9 เปอร์เซ็นต์ ล้มอย่างน้อย 2 หรือ 3 ครั้งในปีที่ผ่านมา

หากพูดถึงการหกล้มในบ้าน แน่นอนว่าห้องที่มีความเสี่ยงในการหกล้มมากที่สุดคือห้องน้ำ แต่จากการสอบถามในกลุ่มตัวอย่างพบว่า

ผู้เข้าร่วมที่เคยหกล้มภายในบ้าน (46 เปอร์เซ็นต์จากทั้งหมด)

หกล้มในห้องนอน 16 เปอร์เซ็นต์
หกล้มในห้องครัว 15เปอร์เซ็นต์
และหกล้มในห้องนั่งเล่น 15 เปอร์เซ็นต์

เห็นได้ว่าไม่มีผู้ใดหกล้มในห้องน้ำเลย เนื่องจากผู้เข้าร่วม(85เปอร์เซ็นต์) รายงานว่าในห้องน้ำมีอุปกรณ์ช่วยคือ ราวจับ(grab bars) ซึ่งช่วยให้ผู้สูงอายุสามารถทำกิจวัตรประจำวันในห้องน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงต่อการล้มมากที่สุด

การกลัวการล้มในผู้สูงอายุ ทำให้ผู้สูงอายุมีคุณภาพในการดำเนินชีวิตลดลง เนื่องจากผู้สูงอายุส่วนใหญ่ เมื่อมีการกลัวการล้มแล้ว มักจะทำให้ผู้สูงอายุไม่กล้าทำกิจกรรมต่างๆที่อยากทำ ลดโอกาสในการทำกิจกรรม การกลัวการล้มนับเป็นปัจจัยเสี่ยงที่ทำให้เกิดการล้ม และลดทอนศักยภาพทางร่างกาย

การรักษาทางกิจกรรมบำบัด มีเป้าหมายเพื่อให้ผู้สูงอายุสามารถทำกิจกรรมได้อย่างเต็มประสิทธิภาพและสิ่งแวดล้อมมีความเอื้ออำนวย ซึ่งการรักษาแบบเป็นองค์รวม (holistic approach) ไม่ได้มองการป้องกันการล้มในผู้สูงอายุแค่ในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพ แต่ยังมองถึง สังคมและสิ่งแวดล้อม โปรแกรมการป้องกันการล้มในผู้สูงอายุ มีดังนี้ การให้ความรู้ สิ่งแวดล้อมที่ปลอดภัย พฤติกรรมเสี่ยง การฝึกอบรม การออกกำลังกาย โดยมีหลักดังนี้

Reference : J. Elizabeth Walker; Jonathan Howland American Journal of Occupational Therapy, February 1991, Vol. 45, 119-122. doi:10.5014/ajot.45.2.119

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Occupational Therapy



ความเห็น (0)