เพื่อปกปักรักษ์ดินถิ่นมารดร..........ปลายด้ามขอนขวานทองของแดนไทย


.....กระชับปืนยืนจ้องมองระวัง

มิให้พลั้งพลาดเช่นเป็นเป้าหมาย

หมาลอบกัดสัตว์นรกคอยฉกกาย

ก่อการร้ายทีเผลอเจอประจำ


.....ลอบเข้าวางระเบิดเกิดเสียหาย

คนล้มตายเจ็บกันพลันระส่ำ

ป่วนปั่นเมืองเรื่องร้ายหลายกระทำ

พวกชั่วนำเข่นฆ่าประชาชน


.....ลาดตระเวนเค้นหามิจฉาร้าย

อันตรายหลุมพรางข้างถนน

ถูกโจมตีชีวิตปลิดมากคน

อีกยานยนต์ยับพังดั่งกองฟอน


.....ทหารไทยไม่พรั่นหรือหวั่นเกรง

รบละเลงเลือดหลั่งเข้าสั่งสอน

พวกโจรใต้ไล่ฆ่าประชากร

ที่คอยซ่อนหลบล่าหน้าตัวเมีย


.....คอยคุ้มครองป้องปักมวลนักเรียน

ที่พากเพียรเขียนอ่านมิผ่านเสีย

ครูอาจารย์สถานสอนขั้นตอนเคลียร์

ที่อ่อนเพลียให้ปลอดรอดจากภัย


.....ทั้งพระสงฆ์องค์เจ้าถึงคราวยาก

ความลำบากบิณฑบาตรโยมญาติใส่

ต้องคุ้มกันดั้นหาฝ่าทางไป

ตามวินัยพุทธศาสน์ไม่ขาดตอน


.....นักรบไทยใจหาญเข้าผลาญศึก

ด้วยใจฮึกห้าวแกร่งมิแกว่งถอน

เพื่อปกปักรักษ์ดินถิ่นมารดร

ปลายด้านขอนขวานทองของดนไทย


ผู้ประพันธ์ : วันปีย์