ผมมาประชุมที่โรงแรมแถวปากเกร็ด ถึงตอนสี่ คงเช็กอินไม่ได้ เห็นวัดกู้ เลยเดินมาเพื่อขอแสงสว่างอ่านหนังสือ

แต่เดินไปเรื่อย ๆ เจอสิ่งสวยงามและสงบมากมาย มากกว่าบรรยากาศสงัดและหวาดกลัว

จนเห็นศาลพระนางเรือล่ม ผมเคยอ่านประวัติศาสตร์ท่าน แต่ไม่นึกว่า อยู่ในวัดกู้

….. อ่านต่อได้ที่: https://www.gotoknow.org/posts/602330


คนไทยไม่น้อย คงรู้จักพระนางเรือล่ม หรือสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ พระบรมราชเทวี

และเมื่อได้อ่านประวัติชีวิตของท่าน ซึ่งหาอ่านได้ไม่ยาก เช่น

http://hilight.kapook.com/view/71274

ความรุ้สึกว่า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และเป็นโศกนาฎกรรมที่ยิ่งใหญ่นั้น สะเทือนใจทุกคนเพียงใด


สมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ฯ ทรงว่ายน้ำได้ แต่เพราะความที่ทรงห่วงพระราชธิดา จึงทรงว่ายเข้าไปช่วย แต่ก็ต้องสิ้นพระชนม์ พร้อมกับพระพี่เลี้ยงอีก 1 คน ทั้งหมด 4 ศพ ซึ่งศพจมอยู่ใต้ท้องเรือ โดยที่ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วย

เพราะติดอยู่ที่กฎมณเฑียรบาลว่า ห้ามผู้ใดแตะต้องพระวรกายพระมเหสี มิฉะนั้นจะถูกประหารทั้งโคตร


ถ้าผมเกิดในสมัยนั้น และอยู่ในเหตุการณ์ ผมจะไม่ได้คิดหน้าคิดหลังและลังเลเลย

ผมจะกระโจนลงน้ำและร้องขอให้คนอื่นช่วยเหลือทุกชีวิตก่อน

เพราะกฎมณเฑียรบาลที่ไม่มีชีวิต สำคัญมากกว่าคนที่มีชีวิตหรือ ?