พระจันทร์สีเลือด.....(โคลงสี่สุภาพ)

.....จันทร์งามยามเมื่อขึ้น.....................................เต็มดวง

นวลผ่องมองสุดสรวง....................................เลิศล้ำ

งามระยับจับปวง...........................................เวหาส

แลเมื่อคราสสุดช้ำ........................................ต่ำช้าราหู

.....เป็นนิทานผ่านซ้ำ....................................มานาน

อสุระใจพาล.................................................หยาบช้า

รังแกแผ่ใจมาร..............................................เดือนดับ

จันทรคราสจับลับฟ้า.......................................ไม่ช้าเลือนหาย

.....จากสวยเลิศเพริศแพร้ว.............................อำไพ

ผุดผ่องเป็นยองใย..........................................แจ่มฟ้า

ถูกกลืนหื่นงามใน............................................แสงส่อง....จริงนา

มืดสนิทเหมือนปิดหล้า.....................................ดับหน้านวลหมอง

.....บางคราพายุ่งยั้ง.........................................ขานขับ

สีแดงออกระยับ................................................เลือดกร้าว

พาตระหนกอกรับ..............................................คำกล่าว

บอกเหตุเภทภัยร้าว...........................................สิ่งเศร้าชวนหัว

.....เป็นสิ่งเล่ากล่าวร้าย.....................................ทำนอง

อาเพศเลศนัยจอง.............................................เอ่ยอ้าง

โหราผ่าเหตุกรอง..............................................มองสู่....ทายเฮย

ผิดถูกผูกความสร้าง...........................................แม่นบ้างผิดหลาย

.....เป็นธรรมชาติวาดไว้.....................................นานนม

มวลมนุษย์เคยรุดชม..........................................เนิ่นช้า

ลางบอกเหตุเภทตรม........................................ใดดอก

จริงหลอกออกจะท้า...........................................เหตุหน้ามิสาย

.....จันทร์แดงแห่งลับลี้......................................สีเลือด

คงไม่กลายกลับเดือด........................................รุ่มร้อน

สติตรองผ่องหายเหือด......................................คืนสู่....นาแม่

จงเหลือบแลจริงป้อน........................................อย่าย้อนเหลวไหล

ผู้ประพันธ์ : วันปีย์

บทความในวันเดียวกัน