อย่าไปหลงมันเชียว โมหจริต

ด้วยหน้าที่การงานที่ต้องสอดส่องดูแลทีมงาน หากขาดตกบกพร่องก้ต้องมีตักเตือนกันบ้างเป็นธรรมดา

เฮ้... ทำไมไม่เก็บสินค้าพวกนี้ พวกนั้น พวกโน้นล่ะ...ดูสิวางอยู่หลายวันแล้ว จัดการกับมันสิ บอกหลายวันแล้ว มันก็ยังตั้งอยู่ที่เดิมอีก ทำงานๆ เร็ว...

คล้ายเป็นคำพูดที่มีอารมณ์นิดๆ เหมือนคนแก่ขี้บ่น เด็กๆได้ยินฟังคงจะเบื่อ...

แต่ไม่ใส่อารมณ์โมโหไปกับคำพูดเหล่านั้น เอางานเป็นที่ตั้ง เรียกให้มาดูงานที่ต้องแก้ไข งานที่ยังค้างคาอยู่ งานที่ทำไมถึงต้องย้ำต้องพูด ให้เข้าใจ และนำไปจัดการใหหห้เรียบร้อย

ทุกอย่าง กลับมาเหมือนเดิม ไม่มีอารมณืโมหจริตอยู่ในใจ ไม่หลงไปกับมัน

ใจเราก็เหมือนเดิม...

อารมณ์ก็เหมือนเดิม

ดูให้ทันจิต ตามให้ทันอารมณ์

กิเลสต่างๆ ก็ไม่เข้ามาสู่เราได้ หรือเข้ามาก็ไม่มากเหมือนก่อน

....................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ รอบๆกาย



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีปีใหม่ค่ะคุณพ.

เขียนเมื่อ 

หลงไม่ได้ทั้ง โลภะ โทสะ และ โมหะ น่ะแหละจ้าา