​ก้าวสู่ปี 2559

สุรีย์สาดแสงสายยามฉายส่อง

สายลมล่องโลมลานผ่านโลกหล้า

ลอยเคว้งคว้างกลางคืนหมื่นดารา

มองจันทราคราเพ็ญดูเด่นดวง


ถึงยามหนาวคราวไหนให้เหน็บหนาว

รับทุกข์ร้อนเรื่องราวยามหนาวล่วง

ชีวิตคล้ายความฝันอันหลอกลวง

มีโชติช่วงชื่นชมขมขื่นใจ


เมื่อยามร้อนลมแรงอันแล้งร้อน

หลบพักผ่อนเพียงพอริมก่อไผ่

ร้อนดั่งเพลิงแห่งพาลผลาญพิษภัย

เร่าร้อนในอารมณ์ระทมทน


เมื่อยามฝนหล่นฟ้าเห็นป่าฟื้น

เขียวเต็มตื่นตุ่มตามาแตกต้น

เพื่อเติมเต็มต่อแต่งแห่งตัวตน

น้ำฉ่ำป่าฟ้าฉ่ำฝนคนฉ่ำใจ


ฤดูกาลผ่านเลยไม่เคยหวน

ที่เห็นทวนมาสู่ฤดูใหม่

แม้ละม้ายคล้ายกาลที่ผ่านไป

ล่วงเลยวัยวันวารอันวกวน


ร้อนฝนหนาวเราผ่านถึงวันนี้

ขอความดีที่ทำอำนวยผล

ร้อยเรื่องราวยาวนานผ่านกมล

เล่าให้คนรุ่นหลังได้ฟังกัน


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องราวจากชุมชนห่างไกล



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ท่านอาจารย์ แต่งได้ไพเราะมากๆ ค่ะ

สวัสดีปีใหมา๒๕๕๙ นะคะ

แก่ไปอีกหน่ึงปี

ขอบคุณทั้งสามท่านครับผม ที่แวะมาเป็นกำลังใจ

  • โอ๋-อโณ
  • Dr. Ple
  • นายอานนท์ ภาคมาลี