15 นาที กับบันทึกสั้นๆ

....ภาพอาหารญี่ปุ่น ลูกสาวส่งมาให้ดูนานมาแล้ว ....

งานมากมายจนแทบหาเวลามาเขียนบันทึกยาวๆได้เหมือนก่อน เขียนลงอนุทินบ้าง เพื่อกระตุ้นเตือนไม่ให้ลืมการขีดเขียน บันทึกในช่วงนี้จึงเป็นเพียงการรำพึงรำพันตามเวลาที่พอจะเขียนได้ ในช่วงเบรค 15 นาทีหรือเวลาเบรคประมาณนี้

แต่พอเริ่มเขียนบางครั้งก็มีเรื่องมากกว่าการรำพึงรำพัน หากเป็นช่วงแห่งการเรียนรู้ รับรู้ ของชีวิตในแต่ละวัน ในแต่ละช่วงแห่งชีวิตของคนเรา อย่างวันนี้ก่อนทำงานซึ่งเหลือเวลาไม่นานมากนักก็เตือนใจตัวเองให้พร้อมรับกับเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นในวันนี้

และช่วงเวลาพักเที่ยงระหว่างนั่งรอข้าว(อาหารตามสั่ง ที่ฝากสั่งน้องซื้ออีกที) หลายคนกินข้าวอิ่มกันก็เดินมาถามว่า ไม่กินข้าวเหรอพี่ ไม่หิวข้าวเหรอพี่ การถูกถามย่อมมีแรงกระตุ้นต่อมความหิวมาที่จิตให้คิดว่า เราหิว ก็ยิ่งเหมือนหิว อีกใจหนึ่งก็นึกถึงน้องคนที่ไปซื้อข้าวว่าช้าจัง แต่ก็ต้องทนเพราะฝากเขาไปยังไงก็ต้องรอ โทษใครเขาไม่ได้

การฝึกจิตให้อยู่นิ่ง ท่ามกลางแรงกระตุ้นรอบข้าง ฝึกได้ทุกเวลา ไม่เลือกระหว่างการทำงาน ระหว่างรอกินข้าว ระหว่าที่หิวข้าว ซึ่งอาการหิว เป็นอีกอารมณ์หนึ่งที่เป็นความอยาก ที่เราสามารถเอาชนะมันได้ยากทีเดียว

...................


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ หนุ่มโรงงาน



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

น่าทานนะคะ

เขียนเมื่อ 

เมื่อครู่ของการพักเที่ยง
ผมเลือกการสอนใต้โต๊ะทำงาน
การนอน เป็นอาหารสมอง...ครับ
55555


เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ Dr. Ple

ขอบคุณ อ.แผ่นดิน

ที่เข้ามาอ่านและให้กำลังใจครับ

เขียนเมื่อ 

แม้จะไม่ค่อยมีเวลา แต่ก็ยังมีบันทึกดี ๆ

ฝากชาวโกทูโนอยู่เสมอ...

นี่แหละแฟนพันธุ์แท้ของโกทูโน

สุดยอด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


เขียนเมื่อ 

เอาตำแตงมาฝากค่ะ

เขียนเมื่อ 

ครัวนี้อยู่แถวปากน้ำสมุทรปราการ..ถูกน้ำทะเลที่สูงขึ้นเรื่อยๆ..ชาวบ้านเลยหากินด้วยการทำกับข้าวกับปลาให้คนอยากรู้อยากเห็นวิถีชีวิต..เข้าไปลองชิมฝีมือ...หัวละ250 บาท..ค่ะ..