๓. ไก่กับโก้..จะไปโชว์ฉ่อย..ที่พญาไท ๒

โก้..เป็นภูมิแพ้..ทำงานที่ต้องใช้แรงไม่ค่อยได้ ถูกฝุ่นละอองก็จะแพ้ ผมลืมข้อนี้เสียสนิทเลย ที่สำคัญอย่างยิ่ง ผมน่าจะคิดได้ว่า...ศิลปินคนสำคัญ..ควรมีข้อยกเว้น ให้สิทธิพิเศษให้เขาได้พักบ้าง

เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ผมไลน์สอบถามไปยังมูลนิธิเด็กว่า วันที่ ๑๓ มกราคม ๒๕๕๙ จะให้นักเรียนไปแสดงเพลงฉ่อยที่เซ็นทรัลเวิร์ล ใช่หรือไม่ ..ผมจะได้เตรียมรถยนต์ สำหรับการเดินทาง..แต่ไม่ได้รับการตอบรับแต่อย่างใด วันนี้..จึงประสานไปใหม่ แล้วบอกเหตุผลว่า จำเป็นต้องทราบวัน เวลาและรายละเอียดของงาน ที่แน่นอน เพื่อเตรียมการฝึกซ้อม มูลนิธิเด็กยืนยันว่า..ยังต้องการเพลงฉ่อยของนักเรียน และจะส่งข้อมูลให้ทราบ ในเร็วๆนี้

ผมคิดว่า..ยังพอมีเวลาเตรียมตัว ตอนนี้..ฝึกซ้อมงานที่รออยู่ตรงหน้าก่อน..เหลือเวลาอีก ๒ วันเท่านั้น สำหรับการปรับปรุงการร้องให้แม่นยำ..เพื่องานใน วันที่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๘ เวลา ๑๘.๓๐ น. ณ โรงพยาบาลพญาไท ๒ งานส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่..

วันนี้..ช่วงเช้า ผมฝึกซ้อมแบบเบาๆ หลังจากที่ห่างหายไปหลายวัน โดยไม่ให้นักเรียนดูบทร้อง และให้ร้องโต้ตอบกัน ไม่ต้องแสดงท่าทาง เพื่อเรียกความทรงจำกลับคืนมา และบอกนักเรียนว่า หากลืมบท ก็คงไม่เป็นไร ไม่มีใครรู้หรอก เราก็เล่นเดินหน้าไปเรื่อยๆ ไม่ต้องกังวลใจ จะกลับมาร้องตรงเนื้อที่ลืมอีกครั้ง..ก็ไม่มีใครว่า

ปรากฏว่าโก้กับไก่ ไม่มีใครลืมบทร้อง..หากเป็นแบบนี้ ทั้งครูและนักเรียนก็อุ่นใจได้ ว่าจะต้องไหลลื่นอย่างแน่นอน

ตอนพักเที่ยง..ซ้อมใหญ่ มีลูกคู่และอุปกรณ์ครบมือ สร้างบรรยากาศและให้กำลังใจโดยให้น้องชั้น ป.๓ – ๔ มานั่งดู... โก้กับไก่ก็เลยปล่อยที่เด็ดเต็มที่ มีการหยอกล้อกัน ออกท่าทางขำๆ เรียกเสียงฮาจากน้องไม่ใช่น้อย ..จึงเป็นวันแรกที่ผมมั่นใจ การแสดงออกของนักเรียน ที่จะไปงานพญาไท ๒ ซึ่งมีทั้งหมด ๖ คน จะนำพาเพลงพื้นบ้าน ไปเพิ่มพูนประสบการณ์และสร้างทักษะชีวิตให้กับนักเรียน ตลอดจน..นำชื่อเสียงมาสู่โรงเรียน...

ตอนบ่าย ...ผมนำนักเรียนชั้น ป.๕ – ๖ ทุกคน ไปจัดห้องพัสดุที่สร้างเสร็จใหม่ๆ ยกวัสดุอุปกรณ์จิปาถะในโรงรถจักรยาน เคลื่อนย้าย ไปจัดเก็บให้เป็นระเบียบเรียบร้อย งานนี้..โก้..ประธานนักเรียนก็ร่วมปฏิบัติงานอยู่ด้วย..

เสร็จสรรพเรียบร้อย ได้เวลานักเรียนกลับบ้าน...ผมสังเกตสีหน้าของโก้ซีดเซียว ร่างกายดูอ่อนเพลีย ผมถามโก้ว่า โก้หนาวใช่ไหม...ครับ...โก้ มีไข้แล้วล่ะ ครูขอโทษ ครูไม่น่าให้โก้ไปทำงานช่วยเพื่อนๆเลย..

โก้..เป็นภูมิแพ้..ทำงานที่ต้องใช้แรงไม่ค่อยได้ ถูกฝุ่นละอองก็จะแพ้ ผมลืมข้อนี้เสียสนิทเลย ที่สำคัญอย่างยิ่ง ผมน่าจะคิดได้ว่า...ศิลปินคนสำคัญ..ควรมีข้อยกเว้น ให้สิทธิพิเศษให้เขาได้พักบ้าง ถ้าโก้เป็นอะไรไป ผมจะไม่ให้อภัยตัวเองเลย

ชยันต์

๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๘

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ไดอารี่สีแดง



ความเห็น (5)

เขียนเมื่อ 

สุดยอด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


เขียนเมื่อ 

น้องเก่งกันทั้งนั้นนะครับ

ขอบคุณมากครับ

เขียนเมื่อ 

ไม่ค่อยรู้เรื่องเพลงฉ่อยค่ะ แยกไม่ออกว่าเพลงฉ่อยต่างจากเพลงร้องอื่นๆยังไงค่ะ แต่ก็ชอบดู อย่างในรายการ ไว้ตอนไปแสดง เอามาเล่าต่อ นะคะ

แล้วผมจะมาเล่าให้ฟังอีกนะครับ