หลังจากปิดต้นฉบับหนังสือของผม สดๆร้อนๆ ...ผมเก็บเสื้อผ้าใส่เป้เตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อวาน เพื่อจะไปเที่ยวที่ไหนสักแห่ง ตามอำเภอใจ แต่ก็ยังไม่คิดเลยว่าจะไปที่ไหน (แปลกใจตัวเองเหมือนกัน ที่คิดจะไป แต่ไม่รู้ที่ไป) 

แวบ...หนึ่ง คิดถึง แม่สอด เมืองเล็กๆ ของจังหวัดตาก ผมคิดเอาเองว่า แม่สอด ลึกลับนักในความคิดของผม น่าค้นหา... 

แม่สอดคงเหมือนเมืองปาย...ที่เป็นเมืองท่องเที่ยว แต่ผมก็ไม่ได้ยินชื่อของแม่สอดมากนัก อาจเป็นเพราะมัวแต่อยู่ที่เมืองปาย   

ตัดสินใจเพียงชั่วอึดใจเดียว ...เก็บเสื้อผ้าตัวเก่งไม่กี่ชุด พร้อมกล้องถ่ายรูปตัวเดิม แค่นี่ก็เป็นการเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางที่ตามใจตนเอง กะว่าไปสัก ๒ วัน ไปเดินเตร่แถวริมเมย หรือ แม่น้ำ ตองยิ่น (ภาษาพม่า)  

ผม ออกเดินทางโดยรถตู้รับจ้างไม่ประจำทาง จากปายไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงเชียงใหม่ เดินไปสอบถามรายละเอียดจากสาวน้อยเสียงใส ในตู้ขายตั๋ว กะจะถามเรื่องการเดินทาง เธอก็ไวเท่าความคิดผม เธอฉีกตั๋วให้ผมทันทีพร้อมบอกเวลารถออก (ผมอ้า..ปากค้าง เพราะยังไม่ทันถามข้อมูล)  เป็นอันว่าผมได้เดินทางไปกับรถเมล์เขียว ป.๑ ที่แสนสะดวกสบาย(หรู...จริงๆ) ประทับใจกับการบริการและเสียงเพลงเบาๆที่กล่อมผมตลอดทาง ผมออกเดินทางจากเชียงใหม่ประมาณ ๑๒.๓๐ น. ถามบัสโฮสเตส ว่าจะถึงเมื่อไหร่ เธอบอกว่า ราวๆ ๑ ทุ่ม...เอาละวา  ถึงค่ำมืด สำหรับคนแปลกหน้าเช่นเรา เอายังไงก็เอากัน ....ลุย  

๑๘ นาฬิกาเศษๆ ถึงแม่สอดเร็วกว่าที่คาดไว้ แฮะ!!!  ยังไม่ทันมืดเลย ได้มีโอกาสทักทายกับเมืองแม่สอดตอนพลบค่ำ ...บรรยากาศคึกคักจัง

แม่สอดกลางคืน

สิ่งแรกที่เห็นและแปลกกว่าที่อื่นๆก็คือ จักรยาน ครับ เพราะที่นี่มีจักรยานเยอะจัง ทุกคนปั่นจักรยานกันอย่างสนุกสนาน ส่วนใหญ่สาวๆนุ่งผ้าซิ่น ดูทุกลักทุเลชอบกล แต่ก็ดูเหมือนที่เวียดนาม หรือเซี่ยงไฮ้...แต่สาวน้อยที่นี่ปะแป้งด้วย ทานาคา ปั่นจักรยาน ....  

ผมได้พักที่โรงแรมเล็กๆ สะอาด(มาก) ที่กลางเมืองแม่สอด แสนสะดวกสบายกับทีวีกว่า ๑๐๐ ช่อง ดูได้รู้เรื่อง ไม่ถึง ๑๐ ช่อง ( 555) ออกมาเดินเตร่ถือกล้อง มาดนักท่องเที่ยวเต็มที่ โซ้ยผัดไทยซะเกลี้ยงจาน ...พอแล้วสำหรับมื้อค่ำที่วิเศษในต่างถิ่น เดินเที่ยวดูบรรยากาศของแม่สอด...พอให้ย่อยอาหาร

แม่สอดกลางวัน  

แม่สอด เป็นเมืองชายแดนที่ใหญ่(ในความคิดผม) ถือว่าเจริญมาก หากดูอาคารบ้านเรือนที่นี่ที่ว่าเจริญส่วนหนึ่งก็น่าจะมาจาก เป็นชายแดนที่ติดต่อค้าขายได้โดยตรงกับพม่าที่ฝั่งน้ำ ต่องยิ่น มีสะพานแข็งแรงข้ามไปหากันได้สะดวก แม่สอดน่าสนใจไม่น้อยที่ผมมีโอกาสเห็นบ้านเก่าๆ ที่นี่(กลางเมือง) นั่นแสดงถึง ความเก่าแก่ของเมืองนี้  

แม่สอดอยู่ห่างจาก อ.เมืองตาก ประมาณ ๘๖ กม. ได้รับการแต่งตั้งเป็นอำเภอตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๔๑ เดิมชื่อ พระหน่อเก ตัวอำเภอตั้งอยู่ในที่ราบระหว่างหุบเขา (เหมือนเมืองปายบ้านผม) ด้วยความที่เป็นชายแดน ชาวพม่าและกระเหรี่ยงที่เป็นแรงงานจึงเต็มไปหมด ว่ากันว่า หากไม่มีกลุ่มนี้แม่สอดน่าจะเงียบ (คนพื้นที่บอกผม)  

ประวัติความเป็นมาของแม่สอดไม่ปรากฏแน่ชัด จะเป็นเมือง ฉอด ของขุนสามชน ที่เคยยกทัพไปตีสุโขทัย หรือไม่ ไม่มีผู้ใดพิสูจน์  แต่ก็ได้มีนักโบราณคดี ค้นพบซากเมืองโบราณอยู่ในป่าทึบท้องที่ อ.แม่ระมาด อาจเป็นเมืองฉอดตามศิลาจารึกกรุงสุโขทัยก็ได้

 

ศาลเจ้า จีนที่แม่สอด...ผมชอบครับ สวยอลังการมาก 

ผมมองว่า แม่สอด ยังคงมีอะไรให้ค้นหามากมายแน่นอน ...ด้วยความเพลียจากการเดินทาง ผมขอกลับไปพักผ่อนที่โรงแรม ดูทีวีช่องพม่าให้สมกับบรรยากาศดีกว่า  

แล้วผมจะมาเล่าเรื่องเมืองแม่สอดต่อ... นะครับ