เช้าวันที่ ๒๓ กันยายน ๒๕๕๘ ผมไปถึงหอจดหมายเหตุพุทธทาสฯ เวลา ๗ โมงเช้าเศษๆ โดยที่นัดประชุมเวลา ๘.๓๐ น. ผมจึงเดินไปรอบลานหินโค้ง และไปนั่งที่ม้านั่งริมทะเลสาบเพื่อเสพความสงบ
พอเดินไปที่ลานหินโค้งก็ปะ “ลานไม้กวาด” ที่สอนให้ “กวาดใจ” ตนเอง ด้วยกลอนของท่านพุทธทาส ดังนี้
ไม้กวาด
ธรรมคือ ไม้กวาด ประหลาดเหลือ
ใครไม่เชื่อ ก็ยังไกล ไม่มีหวัง
จะได้พบ ธรรมะ, เร่งระวัง;
เชื่อ ก็ตั้ง ตา “กวาด” อย่าพลาดเลย
ธรรมะคือ ไม้กวาด ประหลาดนัก
ใครไม่เชื่อ ก็ว่าบ้า นิจจาเอ๋ย;
ธรรมะจัก เป็นไฉน ไม่คุ้นเคย
จึงชวดเชย ใช้ธรรมะ ชะล้างใจ
ธรรมะคือ ไม้กวาด ประหลาดเหลือ
ตัวฉันเชื่อ มั่นคง ไม่สงสัย
กวาดภายนอก สะอาดได้ ถึงภายใน
หมั่นกวาดไป ก็หมด “กู” ดูให้ดี
ในสวนมีกระรอกหลายตัว ต่างสี และน่ารักมาก เพิ่มความรื่นรมย์ของธรรมชาติ เสียดายที่เขามาทักทาย แต่พอจะถ่ายรูปเขาไม่ยอมให้ถ่าย นอกจากนั้นยังมีนกหลากชนิด
 ลานไม้กวาด |
 โปสเตอร์ธรรมะ |
 ลานหินโค้ง |
 หอจดหมายเหตุฯ |
 ถ่ายจากริมสระน้ำ |
 สระน้ำ ถ่ายจากจุดที่ผมนั่ง |
 โพธิ์สามสี |
 คำอธิบาย   |
วิจารณ์ พานิช
๒๔ ก.ย. ๕๘
