ชีวิตที่พอเพียง : ๒๕๒๖. มุมสงบและประเทืองปัญญา


เช้าวันที่ ๒๓ กันยายน ๒๕๕๘ ผมไปถึงหอจดหมายเหตุพุทธทาสฯ เวลา ๗ โมงเช้าเศษๆ โดยที่นัดประชุมเวลา ๘.๓๐ น. ผมจึงเดินไปรอบลานหินโค้ง และไปนั่งที่ม้านั่งริมทะเลสาบเพื่อเสพความสงบ

พอเดินไปที่ลานหินโค้งก็ปะ “ลานไม้กวาด” ที่สอนให้ “กวาดใจ” ตนเอง ด้วยกลอนของท่านพุทธทาส ดังนี้


ไม้กวาด


ธรรมคือ ไม้กวาด ประหลาดเหลือ

ใครไม่เชื่อ ก็ยังไกล ไม่มีหวัง

จะได้พบ ธรรมะ, เร่งระวัง;

เชื่อ ก็ตั้ง ตา “กวาด” อย่าพลาดเลย

ธรรมะคือ ไม้กวาด ประหลาดนัก

ใครไม่เชื่อ ก็ว่าบ้า นิจจาเอ๋ย;

ธรรมะจัก เป็นไฉน ไม่คุ้นเคย

จึงชวดเชย ใช้ธรรมะ ชะล้างใจ

ธรรมะคือ ไม้กวาด ประหลาดเหลือ

ตัวฉันเชื่อ มั่นคง ไม่สงสัย

กวาดภายนอก สะอาดได้ ถึงภายใน

หมั่นกวาดไป ก็หมด “กู” ดูให้ดี


ในสวนมีกระรอกหลายตัว ต่างสี และน่ารักมาก เพิ่มความรื่นรมย์ของธรรมชาติ เสียดายที่เขามาทักทาย แต่พอจะถ่ายรูปเขาไม่ยอมให้ถ่าย นอกจากนั้นยังมีนกหลากชนิด



ลานไม้กวาด


โปสเตอร์ธรรมะ


ลานหินโค้ง


หอจดหมายเหตุฯ


ถ่ายจากริมสระน้ำ


สระน้ำ ถ่ายจากจุดที่ผมนั่ง


โพธิ์สามสี


คำอธิบาย






วิจารณ์ พานิช

๒๔ ก.ย. ๕๘



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KMI Thailand



ความเห็น (0)