ข้อสังเกตของนายบอนเองเท่านั้นนะครับ มิใช่มาตรฐานชี้วัดที่เป็นสากลแต่ประการใด

บันทึกที่มีหลากหลาย จาก blogger ที่เป็นมันสมองในพื้นที่ต่างๆของประเทศไทย ที่ปรากฏสู่สายตาใน gotoknow มีเนื้อหาและความยาวของบันทึกแตกต่างกันไป

เมื่อเขียนบันทึกไปแล้ว มีข้อคิดเห็นต่อท้ายตามมา ผู้เขียนบันทึกก็ตอบข้อคิดเห็นนั้นไป

แล้วบันทึกเรื่องที่กำลังเขียนนี้ บังอาจจะมาวัดความพิถีพิถันจากอะไร เอาอะไรเป็นตัวชี้วัด

..เป็นแค่มุมมองที่ได้จากการสังเกตของนายบอนเองเท่านั้นนะครับ มิใช่มาตรฐานชี้วัดที่เป็นสากลแต่ประการใด

ในบางบันทึกเมื่อนายบอนเข้าไปร่วมเขียนข้อคิดเห็น ถ้ามีประเด็นร่วมแลกเปลี่ยนเยอะ  จะเขียนในลักษณะ
1) ข้อคิดเห็น ….
2) ข้อคิดเห็น ….
3) ข้อคิดเห็น ….
4) ข้อคิดเห็น  ….

ซึ่งท่านอื่นๆจะเขียนแยกประเด็นในแบบ
* ข้อคิดเห็น  ….
* ข้อคิดเห็น  ….
* ข้อคิดเห็น  ….
* ข้อคิดเห็น  ….

การใส่ตัวเลขข้อ  ดูเหมือนการตั้งคำถามเป็นข้อๆ อันนี้แล้วแต่ละมองนะครับ แต่ที่จริงแล้ว เป็นประเด็นที่แยกไว้ให้อ้างอิงได้ ถ้าเจ้าของบันทึกมีเวลาที่จะให้ข้อมูล แลกเปลี่ยนเรียนรู้มากขึ้น

และครูอ้อย สิริพร กุ่ยกระโทก กับบันทึก วันแรกของสัปดาห์ที่น่าเรียน….โดยนักเรียน



ท่านก็ใช้ประโยชน์จากการที่นายบอนตั้งประเด็นโดยใส่หมายเลขข้อเอาไว้ ให้ข้อมูลอย่างเต็มที่

ก็เพราะแบบนี้นี่เอง นายบอนถึงได้เขียนถึงบันทึกถึงครูอ้อย บ๊อย บ่อย.ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ