เมื่อวานเช้าผู้เขียนวุ่นมากก็ไม่แน่ใจว่าก้าวเท้าออกจากบ้านผิดรึเปล่า ? ทำอะไรก็ไม่ค่อยจะสำเร็จ คล้าย ๆ ว่าทำอะไรก็ไม่ได้ดังใจ เป็นต้นว่า......

  • ทำ Control CK-MB & Troponin T รอบแรกไม่ผ่านเพราะใส่ Control ไว้น้อยเกินไป จะไม่โทษใครเพราะเป็นคนเตรียมใช้เองในวันเสาร์ ต้องทำซ้ำใหม่
  • พอจะทำ HbA1c ผ่านไปสองรอบ ก็ไม่ได้สักที เดือดร้อนต้องละลาย Calibrator และ Calibrate ใหม่จนได้ 
  • ตกตอนบ่ายจะพิมพ์  Data เอาข้อมูลของการเปรียบเทียบ LDL วิธีคำนวณกับวิธีวัดโดยตรง ก็มีอันเป็นไปอีก เพราะเครื่องที่มีโปรแกรม SPSS แต่ printer หมึกไม่มี พออีกเครื่อง Printer มีหมึกแต่ Program SPSS ดันมีปัญหาสุดท้ายก็ Copy Programe จากเครื่องที่ดีไปยังอีกเครื่อง แต่ Handy drive ผู้เขียนก็มีเนื้อที่น้อยอีก แล้ว Programe ก็ดันมีขนาดใหญ่ สุดท้ายจึงจำใจย้ายข้อมูลชั่วคราว แต่ก็ set up Programe จนสำเร็จ และในที่สุดก็ได้ print ข้อมูลสมใจ
  • จะนั่งเขียนบันทึกที่บ้านในตอนค่ำ Line โทรศัพท์ก็ดันมีปัญหาอีก ไม่มีสัญญาณใด ๆ ก็ทำอะไรไม่ได้


ดูหมือนจะทำอะไรก็ยุ่งยากไปเสียหมด

แต่.....วันนี้ก็มีดีอยู่หนึ่งอย่างที่ได้มีโอกาสเอ่ยคำ ขอโทษ ที่แม้จริง ๆ แล้วเราก็คงไม่ได้ทำอะไรผิดสักเท่าไร?? (คล้าย ๆ กับการเขียนบันทึกทางความคิดที่ไม่มีถูกไม่มีผิด)

 

จริง ๆ แล้วคำ "ขอโทษ" หากจะเอ่ย ก็ไม่เห็นยากตรงไหน ว่ามั๊ย ? แต่บางทีมันยากตรงที่ไม่รู้จะเริ่มอย่างไรนี่น๊ะสิ !!!

ก็ไม่รู้ว่ามันจะช่วยอะไรได้รึเปล่า ?? แต่ที่แน่ ๆ ความรู้สึกของคนพูดก็คือ "สบายใจ"