วันนี้มีแต่ความว่างเปล่า
รอยยิ้มบางรางเลือนในวันเหงา
หัวเราะกับสายลมเพียงแผ่วเบา
ลบรอยเศร้าโศกตรมที่ดวงตา
ฉันสูญเสียอะไรไปมากมาย
จนใกล้ตายลงไปอย่างช้า-ช้า
เพราะเธอใช้อาวุธเข้ารบรา
ก็เพียงแค่สายตาที่ชาเย็น

“อารีรัตน์ งามขำ”

ครั้งก่อน…ที่เคยฝัน… ถึงวันที่ได้เจอ…
ครั้งก่อน…เคยพร่ำเพ้อ… คิดถึงเธอ…ทุกเวลา…
ครั้งนี้… ไม่มีแล้ว… ฝันเพริศแพร้ว… ที่ฝันหา…
ครั้งนี้… เสียน้ำตา… แต่ครั้งหน้า… ไม่มีวัน…

กมลวรรณ