เมื่ออยู่คนเดียว

แต่ก็ยังดีกว่าเห็นความแห้งแล้งของต้นข้าวที่ยืนต้นตาย ดีกว่าภาพความขมขื่นใจที่เห็นคราบน้ำตาของชาวนา

เมื่อวานหยุดอยู่บ้านด้วยเหตุผลหลายอย่าง ไม่ว่าจะด้วยเป็นสัปดาห์ที่งานน้อย หรือใช้สิทธิ์วันพักผ่อนประจำปีที่เหลืออยู่ถึง 10 วัน หรือหลีกหนีความวุ่นวาย(แม้ว่างานจะน้อยแต่ก็มีเรื่องวุ่นวายให้หัวหน้าอย่างเราต้องแก้ปัญหาอยู่ร่ำไป)ของหน้างานมาอยู่บ้านในวันฝนฟ้าพายุเข้าสักวัน

พายุดีเปรสชั่นเข้ามาในปลายฤดู น่าจะช่วยบรรเทาความแห้งแล้งลงได้บ้าง นายกป่าวประกาศให้กักน้ำไว้ อย่าเพิ่งปล่อยให้ไหลลงทะเลไป แต่ตามข่าวเห็นท่วมขังในบางพื้นที่จนท่วมถนนท่วมรถครึ่งคันแล้ว คิดแล้วธรรมชาติก็สอนเราให้รู้ว่าไม่มีอะไรพอดีเอาเลยจริงๆ แต่ก็ยังดีกว่าเห็นความแห้งแล้งของต้นข้าวที่ยืนต้นตาย ดีกว่าภาพความขมขื่นใจที่เห็นคราบน้ำตาของชาวนา

กลับมาเข้าเรื่องที่เกริ่นไว้ การอยู่คนเดียวในวันวานนี้ก็เตือนให้เตรียมตัวไว้เช่นเดียวกัน ในอีกไม่ถึงสิบปีข้างหน้าอาจจะต้องเผชิญกับการใช้ชีวิตในช่วงกลางวันคนเดียว

หลังไปส่งคนข้างกายที่ทำงานแล้วก็กลับมาซื้อโจ๊ก เวลาเจ็ดโมงกว่ายังมีคนรอคิวอยู่สองสามคน กลับเข้าบ้านมีที่จอดว่างมากมาย บรรยากาศฝนฟ้ายิ่งทำให้หมู่บ้านเงียบไปถนัด ผู้คนคงไปทำงานไปดรงเรียนกันหมด จะมีก็คนแก่ที่เดินย่องแย่งออกมาสลัดผ้าผึ่งผ้าคราแดดออกสลับกับสายฝนที่ยังหยุมหยิมๆอยู่

เจ้าทอฟฟี่ท่าจะมีความสุขมากกว่าใครๆที่เห็นเจ้านายหยุดอยู่บ้านทั้งวัน แต่ด้วยฝนที่ตกลงมาเป็นพักๆทำให้อดพาไปเดินเล่น แต่การได้เล่นบอลที่โยนกระเด้งไปมาก็น่าจะสนุกพอแล้ว

หลังจากนั้นทุกสิ่งอย่างก็เงียบเชียบเมื่อฝนหยุดตกลงอีกครั้ง นกที่ร้องเรียกตอนเช้าหายไปไหน แม่เฒ่าบ้านตรงข้ามกับลุงอีกคนที่อยู่ท้ายซอยก็ไม่เห็นเดินออกมา จะมีก็เสียงรถวิ่งอยู่บนทางด่วนไกลออกไป

หากการได้อยู่คนเดียวในช่วงกลางวันโดยไร้กิจกรรมเช่นนี้ ชีวิตคงเหงาไม่ใช่เล่น เปิดทีวีดู ก็มีแต่ละครรีรันที่วนมาออกอากาศซ้ำๆ ข่าวก็ไม่ต่างจากเมื่อเช้ามากนัก กีฬาก็ไม่มีช่องที่จะดู

อ่านหนังสือ ......

เขียนบันทึก เขียนหนังสือ ......

2 กิจกรรมหลังน่าจะเป็นสิ่งที่ช่วยให้เวลาอันเงียบเหงาผ่านไปได้เร็ว และน่าจะดูดีกว่าไหนๆ

ผู้เขียนรุ้ตัวเองแล้ว ว่าการออกมาอยุ่คนเดียวในวันข้างหน้า จะต้องรับมือกับชีวิตอย่างไร

คงจะรู้กันอีกไม่นาน

...........................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจแห่งตัวตน



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

โลกไม่ได้มีเรา ..คนเดียว..นะเจ้าคะ...

เขียนเมื่อ 

ใช่ครับ ยายธี ถึงต้องออกจากบ้านไปเพื่อจะได้เห็นโลกกว้างกว่าห้องแคบๆนี้

เขียนเมื่อ 

บ้านสวยค่ะ .... แต่การที่อยู่บ้านทั้งวัน ทำให้เราเศร้าและ เครียดเล็กน้อย นะคะ .... มาฟังของหมอเปิ้นบ้างนะคะ.... Rhythm Of The Rain

เขียนเมื่อ 

น่าอยู่มากๆ

อ่านหนังสือก็มีความสุขแล้วครับ