..... ตะขบ ... ( กลบท นายโรงลืมกรับ ) .....

เจ้าปรอดดอดกินบินเลี้ยววก ..... กระรอกผกโดดผลุงมุ่งยักยึก

ขอขอบคุณ ภาพจาก google.com


... ผลของมันหวานอร่อยไม่น้อยเด็ด

แต่ยังเข็ดหัวอกตกมาจุก

แต่ยังไหวพอได้ยืนฝืนลุก

เก็บลูกสุกเต็มที่มีมากนัก


... เป็นพันธ์ไม้ไม่ได้ปลูกลูกตะขบ

สามารถพบเห็นได้ให้ประจักษ์

เด็กเล็กชอบมอบใจให้ความรัก

คอยปกปักมักแย่งแข่งกับนก

ขอขอบคุณ ภาพจาก google.com


... ลูกสุกแดงแฝงอ่อนตอนเขียวสด

เก็บไม่หมดลดเหลือเมื่อมันดก

เจ้าปรอดดอดกินบินเลี้ยววก

กระรอกผกโดดผลุงมุ่งยักยึก


... ตะขบแดงแหล่งผลิตมิตรยามยาก

เด็กจนกรากฝากท้องย่องตอนดึก

ไฟฉายส่องมองเห็นเป็นดั่งนึก

ไม่ต้องตรึกตรองใดใส่ปากงับ

ขอขอบคุณ ภาพจาก google.com


... ต้นไม่ใหญ่ไต่ขึ้นยืนที่เหมาะ

มือเหนี่ยวเกาะโน้มดึงทึ้งกิ่งกลับ

เก็บมาพอสมควรจวนลาลับ

ให้กิ่งปรับคืนตัวอย่ามัวงก


... ปีนไม่ดีมีพลั้งหมดหวังสุข

เด็กซนซุกทุกคนเคยหล่นตก

กิ่งมันหักหนักปลายกายสะทก

แขนขาฟกช้ำแย่แม่บ่นยับ


ผู้ประพันธ์ : วันปีย์


กลบท นายโรงลืมกรับ ... จะบังคับสัมผัสนอกด้วย "คำตาย" เท่านั้น

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน go to knowledge



ความเห็น (1)

ฟังคล้ายๆบทขับยักษ์ ของหนังตลุง น่ะท่าน