ความสมบูรณ์แบบไม่จีรังยั่งยืน

ในแต่ละวันคนเราคิดอะไรมากมายในขณะที่กำลังพูด กำลังทำ หรือแม้แต่นั่งอยู่เงียบๆคนเดียว ก็ยังคิดไปได้เรื่อยๆ ทั้งคิดแบบเคร่งเครียด คิดแบบเรื่อยเปื่อย คิดแล้วพูดออกมาโดยทั้งกรองก่อนทั้งไม่ได้กรองก็ยังมีพูดออกมา

หากได้คิดกรองก่อนพูดออกมาก็น่าจะเป็นเป็นผลดีมากกว่าเสียถ้าสิ่งที่คิดเป็นเรื่องดี ไม่ก่อความทุกข์ให้แก่ทั้งตนเองและผู้อื่น ยกตัวอย่างเรื่องราววุ่นวายที่ผู้เขียนคิดวนเวียนอยู่ในวันนี้แล้วยังไม่ได้พูดออกมา นัยว่าจะพูดออกมาในวันข้างหน้าถ้าหากมีโอกาสที่เหมาะสม เช่น คิดว่า

เรื่องที่โดนขอตัวย้ายหน้าที่ไปทำงานอีกส่วนงานหนึ่งที่ยังไม่ตัดสินใจก็คิดอยุ่ว่า จะไปสังเกตุการณ์อีกสักวัน ถ้าพบเจอทีมงานจะบอกพวกเขาว่า "ยังสนใจที่จะมาช่วยงานอยู่ แต่ตอนนี้ขอเคลียร์ปัญหาของตัวเองก่อน ที่ช่วงนี้งานเข้ามามากมายจนทำแทบไม่ทัน ทั้งเรื่อง complaint ของลูกค้าที่มากขึ้นทุกวัน ทั้งเรื่องปัญหาสินค้า Exportที่ยังหาข้อสรุปไม่ได้"

ตั้งใจจะพูดแบบนี้แต่พอเดินไปเจอหัวหน้าทีมเขาถามว่า "จะมาแล้วเหรอพี่" ก็ตอบไปว่า"ใจเย็นๆตอนนี้ยังเคลียร์ปัญหาอีกเยอะแยะไปหมด อีกทั้งผู้จัดการบอกให้รอดูท่าทีก่อนเพราะฝั่งนี้มีแนวโน้มดีขึ้น"

สิ่งที่คิดกับสิ่งที่พูดค่อนข้างจะใกล้เคียงกันอยู่ จะเรียกว่าเป็นการวางแผนที่จะพูดคุยในสิ่งที่คิดว่าต้องเจอคำถามและต้องตอบต้องพูดไว้ล่วงหน้า

และสิ่งที่ไม่ได้คิดล่วงหน้าและเกิดขึ้นมาหลังเดินกลับมาถึงโต๊ะคือเรื่องวินัยของเด็กๆที่มานั่งดื่มกาแฟในเวลางาน ขณะที่ผู้จัดการเดินเข้ามาเห็นพอดี แต่เด็กกลับทำเฉยไม่รู้จักหลบหลีกเพื่อแสดงความเกรงใจบ้าง

ด้วยอารมณ์นั้น หลังผู้จัดการเดินผ่านไปแล้ว มีน้องๆในออฟฟิสเดินไปบอกว่าให้หลบๆกันหน่อย เลยโพล่งพูดออกไปว่า ไม่ต้องไปบอกพวกมันหรอก ให้เขารู็ไปเลยว่าเรามันเป็นกันอย่างนี้ เรามันไม่มีระเบียบวินัยกันอย่างนี้

น้องๆที่เดินกลับมาจึงถามว่า พี่พูดกับใครเหรอ ทำให้แุกคิดได้ว่า เราหลุดอีแล้ว ความที่คิดว่าเราเป็นหัวหน้า ความที่คิดว่าทุกคนต้องเคารพในระเบียบวินัย ความที่คิดว่าทุกคนต้องทำในสิ่งที่ถูกต้องทั้งหมด จนลืมตัว หลงจิตหลุดคำพูดโง่เขลาออกมาจนคนข้างๆจับได้

นี่คือสิ่งที่พูดออกไปแสดงออกไปโดยไม่คิด ไม่วางแผนล่วงหน้าเพราะอารมณ์มันพาไปแท้ๆ....

ต้องขอบคุณน้องคนนั้นที่มาเตือนสติก่อนที่จะพูดอะไรออกไปมากกว่านั้น...

เรานี่มันบ้าความสมบูรณ์แบบในเรื่องวินัย

ลืมไปว่าโลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ

ความสมบูรณ์แบบไม่จีรังยั่งยืน....

.........................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ หนุ่มโรงงาน



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

ไม่มีใครเกิดมาแล้ว...สมบูรณ์แบบ หรอกค่ะ

เขียนเมื่อ 

ใจเย็นๆๆๆ

ดูดอกไม้..ดอกนี้..แล้วไม่คิดมาก...ขืนคิด..ยากส์นาน..อิอ

เขียนเมื่อ 

วันนี้เข้ามาให้กำลังใจตัวเองและขอบคุณพี่ทั้ง2ครับ

เขียนเมื่อ 

ด้วยความ เข้าใจ เห็นใจ และให้กำลังใจค่ะ