๖๘๑. ความรักของแม่...

ความรักของแม่

ความเอ่ย...ความรัก...ไหนเลย คำไหน ๆ จะเท่ากับ

คำ ๆ นี้..."ความรักของแม่บุษ"...ให้ไว้สำหรับลูก ๆ ทุกคนค่ะ...

รักใดเล่า เท่ารักแท้ ที่แม่รัก

ผูกสมัคร รักมั่น มิหวั่นไหว

ห่วงใดเล่า เท่าห่วง ดั่งดวงใจ

ที่แม่ให้ กับลูก อยู่ทุกครา

ยามลูกชื่น แม่ข่ม ตรมหลายเท่า

ยามลูกเศร้า แม่โศก วิโยคกว่า

ยามลูกหาย แม่ห่วง คอยดวงตา

ยามลูกมา แม่หมด ลดห่วงใย

เมื่อวานเย็น หลังจากเลิกจากงาน แม่ก็ก้ม ๆ เงย ๆ อยู่หน้าโต๊ะคอมฯ

ที่บ้าน หลังจากไปซื้อเก้าอี้นั่งพิมพ์งานมาใหม่...ได้ยินเสียงรถมอเตอร์ไซด์

เข้ามา...รู้ว่าเป็นพี่ภัครกลับจากการสอนที่มหาวิทยาลัย...

สักประเดี๋ยว!!! เสียงเคาะประตู มีสิ่งหนึ่งยื่นมาให้แม่...อิอิ...

"ดอกมะลิ" ตัวแทนแห่งวันแม่...ที่ลูก ๆ นำมาให้แม่แทนคำว่า "รักแม่"

ของทุก ๆ ปี...ขอบคุณมากนะคะ อาจารย์ภัคร...ลูกของแม่โตขึ้นทุก ๆ ปี

เกือบจะอายุ ๓๐ ปี แล้ว...แต่ในความรู้สึกของแม่ มีความรู้สึกว่า

ลูก ๆ ของแม่ ไม่โตเลย เหมือนเด็กเล็ก ๆ ที่แม่กับพ่อเร คอยกอด

คอยห่วงอยู่ตลอดเวลา...นี่คือ "ความรักของแม่" ที่มีต่อลูก ๆ

เสมอมา...

สุดท้าย เมื่อเช้าของวันนี้ (๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๘) พี่ภัครขับรถ

ออกจากบ้านไปสักพักหนึ่ง เสียง Line ดังรัวถึ่ ๆ...แม่หันไปดู

เป็นพี่ภัคร Line เข้ามาหาแม่...คริ ๆ ๆ เป็นหนุ่มใหญ่แล้ว...

เลยไม่กล้าบอกแม่ที่บ้านใช่ไหมล่าาาา...อิอิ...OK. ค่ะ

แม่เข้าใจ...แม่รู้ว่า...พี่ภัคร ก็รักแม่เหมือนกับที่ลูกรู้ว่า...

"แม่ก็รักลูกเช่นกัน" เพราะเรารู้ใจกันไงค่ะ...

Love you so much my son...

รักนะคะ...จาก แม่บุษ...

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๘













บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ