ไม่เคย ...

สิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ทั้งที่ผู้อื่นหยิบยื่นให้ และที่เราไขว่คว้าเอง

เรา "ไม่เคย" ที่จะลืม
โดยเฉพาะถ้าเรามีพื้นที่ในการจัดเก็บความทรงจำ เรื่องราวต่าง ๆ เหล่านั้น

เวลาปิดเทอม
ฉันเองได้ห่างหายจากพื้นที่นั้นมานานพอสมควร
ทั้งจากงานที่ต้องทำที่บ้าน และสัญญาณเน็ตที่บ้านช่างช้าซะเหลือกเกิน
ขนาดสัญญาณโทรศัพท์เพื่อนยังบ่นว่าจะไม่โทรหา โทรหากี่ครั้งก็ไม่ติด 555

ที่บ้านตอนนี้ก็กำลังจะทำนาละ แต่ปีนี้ทำได้อย่างยากลำบาก และช้ามาก
เนื่องจากฝนไม่ตก ขาดน้ำในการทำนา
พ่อ แม่ และฉัน จึงต้องทำสวนรอ และตัดไผ่มาทำเป็นตอกเก็บไว้รอเท่านั้น

ปิดเทอมนี้ได้มีโอกาสไปหาพี่ที่กรุงเทพ แฟนของพี่ ได้มอบตลับสีน้ำ พร้อมกับสอนฉันวาดรูปสีน้ำ
เลยมีผลงานมาฝากไว้ในบันทึกนี้

แฟนพี่สอนฉันว่า เราสร้างอนาคตของเราด้วยตัวเราเอง

การอยู่กับพี่อาทิตย์หนึ่งสอนฉันว่า ถ้าเรารักกัน ทุกอย่างก็เป็นไปได้

รูปนี้เกิดขึ้นจากการทำสีหกใส่กระดาษ จึงกลายเป็นหน้าสิงโต และเพื่อน ๆ ก็ตามมา

รูปนี้เรียนรู้จากการสอนวาดภาพในอินเตอร์เน็ต ก็ลองวาดแบบถู ๆ ไถๆ ดู ผลที่ได้ออกมาก็ดีใจมาก ๆ

ตอนนี้กำลังจะเปิดเทอมแล้ว
ฉันกลับมายังสะลวง บ้านหลังที่ 2 ของฉัน

สิ่งต่าง ๆ ที่เคยผ่านเข้ามาก็ผ่านไป ก็ยังอยู่
และกำลังจะเข้ามาอีกมาก

และสิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันมีความสุขเสมอตลอดการเรียน การใช้ชีวิตอยู่ที่นี้ตั้งแต่วันแรก จนถึงวันนี้ก็คือเพื่อน ๆ
ฉันจึงวาดรูปแทนใจให้แก่พวกเขา

วันแรกที่เราเจอกัน เราไม่ใช่เพื่อนกัน แต่ตั้งแต่วันนี้และตลอดไป เราคือ เพื่อนกัน

วันนี้ได้มีโอกาสฟังเพลงเพลงหนึ่งที่บอกเล่าเรื่องราวของความคิดถึง
อาจจะเป็นความคิดถึงสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านไปแล้ว ที่สายไปแล้วที่จะคิดถึง

แต่ที่เราคิดถึง ก็เเสดงว่า เราไม่เคยที่จะลืมสิ่ง ๆ นั้น

และวันนี้ ฉันก็คิดถึงบันทึกเล่มนี้ของฉัน

ซึ่งเป็นความคิดถึง ที่ฉันคิดว่า ไม่มีวันสายไปที่จะคิดถึง
เพราะฉันเชื่อว่า พื้นที่แห่งนี้ จะเปิดแขนอ้ารับฉัน และให้โอกาสฉันได้คิดถึงเสมอ

ฉัน "ไม่เคย" จะลืม




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความทรงจำในฝ่าเท้า



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

จุดสุดท้าย ย่อมกลายเป็น จุดเริ่มต้นใหม่เสมอ
หมุนเวียนเปลี่ยนไปกลายเป็นเรื่องปกติ ;)...

สู้ สู้ ;)...

เขียนเมื่อ 

@Wasawat Deemarn หมุนมาเป็นรอบสุดท้ายของการเรียน ก่อนจะหลุดวงโคจรสู่การทำงานค่ะ ขอบคุณค่ะครู

เขียนเมื่อ 

วาดรูปสวยมากเลยครับ

ชอบใจๆๆ