๔๕๐ Km.

เป็นตัวเลขบอกระยะทางจากโรงเรียนถึงบ้านเกิด ทุกครั้งที่ดับเครื่องยนต์ แล้วเดินเข้าบ้านทุกสิ้นเดือน

หลาย ๑๐ ปี ที่ผ่านมา เป็นการทำงาน ทำหน้าที่ไกลบ้านตลอด ทั้งที่นครปฐม ศรีสะเกษ และกาญจนบุรี รถยนต์เปลี่ยนยางใหม่แล้ว ๓ รอบ ภายในเวลา ๗ ปี ขับรถได้ระยะทางสะสมกว่า ๒ แสน กิโลเมตร

วันนี้มีโอกาสได้กลับมาทำงานใกล้บ้าน ทำหน้าที่อันมีเกียรติ ทำหน้าที่พ่อ ทำหน้าที่ลูก ทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัว ดูแลทรัพย์สินมรดกตกทอดจากพ่อแม่

ความดีที่สะสม ทำให้ผมมีโอกาสได้พบและสัมผัสการงานที่ดี เพื่อนร่วมงานที่เป็นมิตร หัวหน้างานที่มีเมตตาเปี่ยมด้วยมิตรไมตรี ผมจะนำ ผมจะใช้ ผมจะประยุกต์ การทำงานของเพื่อนๆพี่ๆ และหัวหน้างาน ให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ระยะทาง ๔๕๐ กิโลเมตร สิ้นสุดลงแล้วก็จริง แต่การเดินทาง การก้าวไปข้างหน้าในอาชีพและหน้าที่ยังเป็นระยะทางที่ยาวไกลเสมอ

ขอบคุณนครปฐม ขอบคุณศรีสะเกษ ขอบคุณกาญจนบุรี และขอบคุณโรงเรียนบ้านหนองผือ โรงเรียนแห่งแรกของผมในฐานะข้าราชการครู

๒๓ กรกฏาคม ๒๕๕๘

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ห้องเรียนบ้านนอกของครูบ้านๆ



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

เสียดาย ไม่ได้มาส่งน้องครูรุตกลับบ้านในวันพรุ่งนี้

แต่ก็ขออวยพรให้น้องเดินทางโดยปลอดภัย

และประสบความสำเร็จในชีวิตครอบครัว

และหน้าที่การงานนะจ๊ะ

วันที่ ๘ สิงหา พี่ครูมะเดื่อจะมาที่หนองผือ

อีกครั้ง แต่่น้องรุตก็เดินทางแล้ว

พบกันที่บ้าน โกทูโน นี่ต่อไปละกันนะจ๊ะ

มีอะไรที่พอจะช่วยได้ก็บอกได้นะจ๊ะ

ยินดี เต็มใจช่วยน้องเสมอจ้าา



ชอบภาพนี้มาก ๆ น่ารักจริง ๆ จ้ะ