คนโชคดี

ทุกคนปรารถนาความโชคดีกันทุกคน แต่ในความโชคดีของแต่ละคนอาจจะมีแตกต่างกันไป บางคนต้องการชื่อเสียง ลาภยศ สรรสเริญ ทรัพย์สินเงินทอง และสิ่งที่ตนปรารถนาอื่น ๆ

เมื่อได้รับสิงที่ตัวเองต้องการ สมปรารถนาก็จะถือว่า...ตัวเองเป็นคนโชคดี

แต่บางคนอาจจะต้องการความสงบ ไม่ต้องการวุ่นวาย มีชีวิตที่ราบเรียบ ไม่ดิ้นรน พอเพียงกับสภาพที่ตนเป็นอยู่ เขาก็ถือว่า..โชคดีเช่นกัน

แต่บางคนอาจจะไม่พอเพียงกับสิ่งที่ตนได้ ต้องดิ้นรนต่อไป เพื่อวิ่งตามความอยากของตนที่ไม่จบสิ้น จนบางครั้งเห็นว่า..ตนเองเป็นคนโชคร้าย..ก็มี

คนโชคดีเป็นคนเช่นไร วันนี้ได้อ่านหนังสือข้อคิดบันทึกของพ่อ(หน้า ๖๗) ได้กล่าวถึงคนที่โชคดีว่า คนโชคดีมักมีเป้าหมายในการทำงาน ดังนี้

๑. ไม่หวังสิ่งใดเกินเลยความสามารถแห่งตน

๒. สร้างบารมีชักจูงผู้อื่นให้ปฏิบัติตาม

๓.รับผิดชอบชีวิตตนและครอบครัว

๔. ยอมรับที่จะเปลี่ยนแปลงเมือมีเหตุขัดข้องต่าง ๆ

๕. แก้ไขข้อบกพร่อง และไม่ปฏิเสธความจริง

๖. มองว่าทุกคนมีความผิดพลาดด้วยกันทุกคน

๗. หาทางออกไม่ยอมหมดหวังง่าย ๆ

๘. ทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด..ตั้งอยู่บนความกตัญญูกตเวที..

เมื่ออ่านแล้ว ก็จะทำให้เราได้รู้ตัวเองว่า...เราก็เป็นคนโชคดีได้ หากเราได้ฝึกปฏิบัติในข้อแนะนำดังกล่าว...และจะได้ไม่โทษตัวเองอยู่บ่อย ๆ ว่า...เราเป็นคนโชคร้ายอีกต่อไป..!!!

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ร้อยคมคิด เพื่อชีวิตที่ดี



ความเห็น (0)