ในโลกของการทำงาน...นับจากที่ตัวเราเองจบการศึกษา
สิ่งที่จะต้องพบเจอ นั่นคือ จะเข้าสู่โลกของการทำงาน...
การทำงานทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น...แรก ๆ อาจยังไม่เป็นผู้ใหญ่
ต้องเกิดจากการฝึกตนเอง...ฝึกให้อดทน ฝึกให้ขยัน...
ฝึกเรียนรู้งาน...ฝึกให้อยู่ร่วมกับเพื่อนร่วมงาน...ฝึกให้อยู่กับ
ผู้บังคับบัญชาให้ได้...รู้เขา รู้เรา...รู้กฎ กติกา การอยู่ร่วมกันในสังคม...
ฝึกให้ยอมรับความจริง...ฝึกเรื่องราวหลาย ๆ เรื่องที่เป็นโลกของการทำงาน
เช่น ยอมรับการเปลี่ยนแปลง เรียนรู้พฤติกรรมของคน เพื่อนร่วมงาน
บุคคลอื่น ๆ ที่ตัวเราเองต้องพบเจอ...พึงนึกเสมอว่า...คนเราเกิดมา
มีความแตกต่างกัน จะให้เหมือนกันนั่นคงไม่ใช่...
การเคารพ การให้เกียรติซึ่งกันและกัน...ไม่อิจฉา ริษยา กล่าวร้ายป้ายสีกัน
ไม่แทงข้างหลัง เคารพกติกาของสังคมหรือองค์กรนั้น ๆ...
หนักนิด เบาหน่อย อภัยให้กันและกัน...ไม่มุทะลุเอาแต่ความรู้สึกส่วนตัว
เป็นใหญ่...การทำงานจะให้เหมือนบ้านของเรา นั้นคงไม่ใช่...
อย่าลืมว่า!!! การทำงานจะมุ่งเน้นส่วนรวมเป็นหลัก ไม่ใช่เอาแต่ประโยชน์ส่วนตน
สำหรับข้าราชการแบบฉัน...ถูกสอนให้เป็นแบบนี้ ฉันไม่รู้ว่า เด็ก Gen X และ
Gen Y จะเป็นแบบฉันหรือไม่??? ...เป็นการสอนที่ผิดหรือไม่...
สำหรับฉัน ๆ คิดว่า "ไม่ผิด"...มีใครบ้างกล้าสละ กระทำเพื่อส่วนรวม
สำหรับฉัน ๆ ทำ...อย่างน้อยก็เพื่อให้เกิด "การพัฒนา" ต่อบ้านเมือง
รุ่นฉันอาจไม่เห็น...แต่รุ่นลูก รุ่นหลาน รุ่นเหลน คงเห็นบ้างสิน่า...
นี่คือ ความคิดของฉัน ที่ฉันเป็นและได้ปฏิบัติ...คนอื่นไม่เห็นก็ไม่เคยสนใจ
แต่ที่แน่ ๆ "ใจ" ของฉันเห็น รู้ ว่า ฉันได้ทำอะไรลงไป...
ผลการทำงานอาจยังไม่เกิดในตอนนี้...แต่สักวันคงเกิด...ณ วันนั้น
อาจไม่มีฉันนั่งบนเก้าอี้ตัวนี้แล้ว...ก็ช่าง...เพราะการปฏิบัติในการทำงาน
ไม่จำเป็นต้องให้ใครรู้ ใครเห็น...แค่ตัวเราเองรู้ เห็น ก็เพียงพอแล้ว...
สิ่งที่ฉันได้ นั่นคือ "ความสุขภายในใจ" ของฉันมากกว่า...
ยิ่งการเกิดปัญหาขัดแย้งกันในที่ประชุม...หรือการทำงาน
ควรเคลียร์กันให้จบในที่ประชุม คุยกันซึ่ง ๆ หน้า...ขอทราบเหตุผลซึ่งกันและกัน
จบแล้วจบเลย...ไม่นำไปต่อข้างหลัง...เพราะการฝึกปฏิบัติในการทำงานแบบนี้
จะช่วยให้ลดปัญหาของการทำงานขององค์กรไปได้มากเลย...
เพราะไม่เช่นนั้น เมื่อมีการต่อข้างหลัง...จะกลายเป็นเรื่องใหญ่ในอนาคต
นี่คือ สิ่งที่ตัวฉันเป็น...สำหรับคนทำงาน ควรฝึกให้ได้กับการทำงาน
...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๑๘ มิถุนายน ๒๕๕๘
ขอขอบคุณสำหรับกำลังใจจากทุกท่านค่ะ