ชีวิตที่พอเพียง : ๒๔๒๒. "อ่าน" หนังสือ ผมชื่ออารัม


วันปีใหม่ไทย ๑๓ เมษายน ๒๕๕๘ ผมอ่านหนังสือผมชื่ออารัม จบแล้ว AAR กับตนเอง ว่าผมได้เรียนรู้อะไรจากการอ่านหนังสือเล่มนี้

ผมได้รู้จักสังคมคนอาร์มีเนียน ในอเมริกา เมื่อร้อยปีก่อน ว่าเป็นสังคมครอบครัวขยาย เคารพอาวุโส ดังจะเห็นว่า ปู่เฒ่าของอารัมยังสั่งการลูกๆ ของตนเองแบบเผด็จการ โดยที่ลูกๆ (ที่โตเป็นพ่อแม่คนแล้ว) จะไม่เถียง

ผมได้รู้ว่าคนอาร์มีเนียนนับถือศาสนาคริสต์คาทอลิก ผมค้น Wikipedia เพื่อทำความรู้จักประเทศ/คนอาร์มีเนีย และพบด้วยความประหลาดใจว่า เขาเคยตกเป็นเหยื่อของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยเตอรกี เป็นคนถือคริสต์ในดินแดนที่ล้อมรอบ ด้วยประเทศอิสลาม เป็นสังคม/ประเทศ ที่ล้อมรอบโดยประเทศมหาอำนาจ ในสภาพเช่นนี้ เขาจะดำรงเผ่าพันธุ์ไว้ได้ด้วย "ความอ่อน" คือคุณภาพภายในของคน ดังที่ผมสัมผัสจากเรื่องราวที่เล่าโดยเด็ก ในหนังสือเล่มนี้

ที่ผมติดใจที่สุดคือ บทที่ ๑๓ คำชายอาหรับผู้น่าสงสารและปวดร้าว ที่เล่าเรื่อง "อวจนภาษา" (Non-verbal Language) ที่ในบางสถานการณ์ สื่อสารได้ลึกกว่า วจนภาษา

ในบทที่ ๑๑ รถจักร ๓๘ เผ่าโอจิบเวย์ บอกผมว่า ในอเมริกาเมื่อร้อยปีก่อน คนมีเงินสามารถทำผิดกฎหมายได้ โดยตำรวจไม่จับ หากเขารู้ว่าคุณเป็นใคร

ผมจับความได้ว่า เรื่องราวในหนังสือ เกิดขึ้นที่เมืองเฟรสโน แคลิฟอร์เนีย ซึ่งสมัยนั้นเป็นชนบท แต่เดี๋ยวนี้เป็นเมือง และคนอาร์มีเนียนคงจะถูกกลืนเป็น White/Caucasian หมดแล้ว เพราะไม่มีระบุในเชื้อชาติของคนในเมืองในปัจจุบัน ทั้งๆ ที่มีระบุถึงคนม้ง และคนไทย

หนังสือบอกว่าคนอาร์มีเนียนเป็นคนเคร่งศาสนา ซื่อสัตย์ และยากจน เป็นเกษตรกร ผมเดาว่า ในสมัยนั้น เขาคงจะอพยพไปอยู่ในดินแดนที่เขาใช้ชีวิตได้อย่างสงบ ไม่ถูกรุกรานหรือรังแก อย่างในเมืองแม่ และถิ่นที่เหมาะที่สุดคือ ทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ที่มีที่ดินสำหรับทำการเกษตรได้อย่างเหลือเฟือ เพราะเขามีความชำนาญในการทำการเกษตร มาจากถิ่นฐานเดิม

เหมือนกับที่ผมเคยไปเห็นที่ French Guiana (เมื่อราวๆ ๑๕ ปีที่แล้ว) ที่ฝรั่งเศสรับเอาคนม้ง ที่เป็นผู้ลี้ภัยสงครามอินโดจีน ไปตั้งรกรากที่นั่น คนม้งนำเอาเทคโนโลยีการเป็นเกษตรกรไปผลิตเนื้อสัตว์ และผัก เลี้ยงคนใน French Guiana โดยที่เดิมต้อง เอาขึ้นเครื่องบินไปจากปารีส คนพื้นเมืองในอเมริกาใต้ ยังมีชีวิตแบบเข้าป่าหากิน ไม่มีเทคโนโลยีด้านการเพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์

วันที่เขียนบันทึกนี้เป็นวันที่ ๑๔ เมษายน วันแห่งครอบครัว ขอคารวะสถาบันครอบครัวที่เข้มแข็งของคนอาร์เมเนียน ที่แคลิฟอร์เนีย เมื่อร้อยปีที่แล้ว

ขอขอบคุณมูลนิธิเพื่อสังคม ที่ส่งหนังสือเล่มนี้มาให้เป็นอภินันทนาการ


วิจารณ์ พานิช

๑๔ เม.ย. ๕๘


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KMI Thailand



ความเห็น (0)