จดหมายถึงลูก "พี่ภัคร" ฉบับที่ ๕๐ ตอนได้รับคำชื่นชม

จดหมายถึงลูก "พี่ภัคร" ฉบับที่ ๕๐ ตอนได้รับคำชื่นชม

ความอ่อนน้อมถ่อมตน...ไม่ใช่ทำยาก...ขึ้นอยู่ที่ว่า แต่ละบุคคลจะกระทำหรือไม่

การที่พ่อ - แม่ สั่งสอน หรือทำให้ดูเป็นตัวอย่าง นั่นคือ การกระทำเบื้องต้น

ในการสอนหรือทำให้ดู...จะทำตามหรือไม่ นั่นคือ ตัวของลูก ๆ มากกว่า...

วันนี้ แม่บุษ นั่งคุยกับอาจารย์ที่สอนในมหาวิทยาลัยซึ่งอยู่คณะเดียวกับลูก

ได้บอกและชื่นชมลูกของแม่ว่า...ผมชื่นชมลูกของพี่มากเลย...ในความทำตัว

อ่อนน้อมถ่อมตน...ไม่ก้าวร้าว...ผมลองใจ แกล้งทำเป็นไม่มองเขา แต่เขาไม่เหมือน

เด็กทั่ว ๆ ไป...เขาเห็นผม กลับตรงเข้ามาถาม...แล้วบอกว่า "สวัสดีครับอาจารย์"

ซึ่งถ้าเป็นอาจารย์เด็กท่านอื่น ๆ เขาจะไม่สนใจและไม่เข้ามาสวัสดี...

ผมชอบมาก ๆ เลยครับ...เวลาจะพูด จะทำอะไร เขาเป็นเด็กที่มีอัธยาศัย ไมตรี

ดีมาก ๆ ไม่เหมือนอาจารย์ท่านอื่น...และก็มีอีกหลายเสียงที่ย้อนกลับมาหาแม่

ในช่วงที่นู๋ บรรจุมายังไม่ถึงปีว่า...ลูกของแม่เป็นเด็กที่เก่ง มีความสามารถ

มีความนอบน้อมถ่อมตน เก่งกว่าแม่บุษเสียอีก...คริ ๆ ๆ...

เออ!!! เล่นเอาแม่บุษอมยิ้มเลยล่ะ...ขอบคุณพี่ภัครนะคะ ที่มิเสียแรงที่เป็นลูกของ

พ่อจเรและแม่บุษ...ตอนลูกเล็ก ๆ แม่ยังจำได้ว่า...เวลาพ่อเรกับแม่สวัสดีใคร ๆ

ที่เป็นผู้ใหญ่กว่า พี่ภัคร - น้องเพรียง ไม่ต้องรอให้พ่อกับแม่บอกว่าต้องสวัสดีพวกเขาด้วย

ลูก ๆ จะสวัสดีตามพ่อเรกับแม่บุษทันที...นี่คือ ตัวอย่างที่ติดตัวลูกของแม่มา...

ความดีต่อผู้ใหญ่ ทำไว้ไม่เสียหลายนะคะ...เราทำ เราได้...เพราะของแบบนี้

มันติดตัวของเราเอง...เวลาไปไหน มาไหน ลูกของแม่จะไม่ตกอับหรอกค่ะ...

จะมีแต่คนเอ็นดูและชื่นชมลูกของแม่นะคะ...ขอฝาก เราไม่ต้องเลือกปฏิบัติ

ทำต่อใครแล้วก็ควรทำเสมอต้นเสมอปลาย ไม่เลือกปฏิบัติต่อคนใดคนหนึ่ง...

ซึ่งแม่ก็คิดว่า ลูกของแม่ได้กระทำแบบนั้นเช่นกัน...

รักลูกของแม่มากค่ะ...Love Love...

จาก..."แม่บุษ"

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๒๓ พฤษภาคม ๒๕๕๘


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จดหมายถึงลูก



ความเห็น (0)