จดหมายถึงลูก "พี่ภัคร" ฉบับที่ ๕๒ ตอนรู้จักหน้าที่

จดหมายถึงลูก "พี่ภัคร" ฉบับที่ ๕๒ ตอนรู้จักหน้าที่

นับเป็นเวลาเกือบ ๙ เดือนเต็ม ที่อาจารย์ภัครพล...

ได้เข้ามาเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย...

ในความคิดของแม่ ๆ คิดว่า...นู๋เป็นคนที่มีความรับผิดชอบสูงมาก

เห็นจากการไม่อยู่นิ่ง...เตรียมแผนการสอน เตรียมเอกสารการสอน

การทำงานวิจัย...การเขียนบทความต่าง ๆ...การเป็นกรรมการ

ในการออกข้อสอบฯ...การร่วมมือกันทำงานในสาขาและคณะ...

การประกันคุณภาพการศึกษา ฯลฯ...การมีนิสัยช่วยเหลือเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่...

ซึ่งนู๋บอกว่า...ตามที่เคยเป็น TA ที่ ม.ที่นู๋เรียนมา...

อาจารย์จะมี TA เข้ามาช่วยอาจารย์ผู้สอน...

แต่เมื่อมาสอนใน มรภ. นู๋ต้องทำเองทุกอย่าง เนื่องจากการขาดแคลน

อัตรากำลัง ซึ่งนู่ต้องทำเองทุกเรื่อง...แต่ความอดทน ความแกร่ง

ที่นู๋ต้องให้ผลงานออกมาเพื่อสอนนักศึกษาให้ได้ นี่คือ ปัญหาที่แตกต่างกัน

ระหว่างอาจารย์ที่สอนใน มรภ. กับ ม.ใหญ่...การได้รับการจัดสรรงบประมาณ

การจัดสรรอัตรากำลัง ไม่ทัดเทียมกันจากสำนักงบประมาณ...

ทำให้มีปัญหาในการบริหารจัดการ...

แต่ลูกของแม่ก็ไม่เคยปริปากบ่น...รู้ว่าเหนื่อยก็พัก มีแรงก็ทำต่อ...

เพราะต่างรู้สภาวะของความขาดแคลน...และหน้าที่ที่รู้นั่นคือ การเก็บผลงาน

วิชาการควบคู่ไปกับการสอนนักศึกษา นี่คือ หน้าที่ของผู้สอนที่ต้องปฏิบัติ...

ยามที่แม่พบกับอาจารย์ที่ท่านเคยสอนแม่ตอนเรียนปริญญาโท...

ท่านอดที่จะชมลูกของแม่ให้แม่ฟังไม่ได้ว่า...นู๋เป็นคนที่มีความสามารถ

กล้าแสดงออก กล้าคิด กล้าพูด ยามสงสัยก็สอบถาม...นี่คือ นิสัยของนู๋

ที่แม่เห็นมาตั้งแต่นู๋เรียนอนุบาล...ท่านบอกว่า...เหมาะแล้วกับที่มาเป็นอาจารย์

สอนนักศึกษา...ทั้งหมดนี้ แม่ว่า...อยู่ที่ตัวของนู๋เองมากกว่า...

เพราะความสามารถของแต่ละคนไม่เหมือนกัน...อยู่ที่ว่า ใครจะกล้า

แสดงออกเท่านั้นเอง...โดยเฉพาะหน้าที่ ถ้าทุกคนรู้จักหน้าที่

ว่าตนเองมีหน้าที่ใด สังคมคงลดปัญหาบางเรื่องไปได้มากทีเดียว...

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๒๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"



ความเห็น (7)

เขียนเมื่อ 

ภาษาวัยรุ่น "นู๋" นี่จะกลายเป็นคำเขียนที่ถูกไปในที่สุดหรือเปล่านะคะ คนดัดแปลงนี่ช่างคิดนะคะ

เขียนเมื่อ 

ยินดีกับคุณแม่ของอาจารย์ใหม่ไฟแรง "พี่ภัคร " ที่มีลูกชายน่าภูมิใจ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณโอ๋ คำว่า "นู๋" ถ้าเราเพียงรู้ว่า ปัจจุบัน คือ คำที่วัยรุ่นเขียนกัน ไม่เป็นคำที่ถูกต้องเชิงวิชาการ เราก็แค่เข้าใจว่า เมื่อเขียนแล้วดูน่ารักมากกว่า "หนู" เป็นเพียงแค่ภาษาวัยรุ่นที่ใช้เขียนแทนตัวเอง...แต่คำที่ถูกต้อง นั่นคือ หนู...ในความคิดที่พี่มอง คิดว่า ก็น่าจะใช้ได้ แต่ในอนาคตจะเป็นคำที่ถูกต้องในหลักภาษาไทยหรือไม่นั้น...คงต้องให้อาจารย์ภาคภาษาไทย เป็นผู้วินิจฉัยกันแล้วล่ะค่ะ...คำว่า "นู๋" อาจจะใช้ในยุคนี้ก็ได้ค่ะ...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ พี่นงนาท ขอบคุณค่ะ คุณ nui

เขียนเมื่อ 

ชื่นชมครับ ครูผู้คือสร้างโลกครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณ