๖๒๘. การเรียนรู้ตนเอง...

การเรียนรู้ตนเอง

ฝึกจิตให้อยู่คู่ตัว...ไม่คิดฟุ้งเรื่องไกลตัว...

คิดในทางบวก...ไม่อารมณ์ว่อกแว่ก...

หรือหวั่นไหวตามสถานการณ์...ฯลฯ

เท่านี้ก็เป็นการควบคุมตนเองได้ในระดับหนึ่งแล้ว...

ฝึกจิต...ไม่ประมาท...ไม่อคติ...

ไม่นินทา กล่าวร้ายผู้อื่น...

เป็นมิตรต่อแขกผู้มาเยือน...

ทำหน้าที่ของตนเองไปตามหน้าที่ความรับผิดชอบ...

เมื่อเห็นพฤติกรรมหรือเหตุการณ์ต่าง ๆ

ก็ฝึกจิตให้นิ่ง สงบ...เพียงแค่รู้...ไม่หวั่นไหวตาม..

เพียงเท่านี้...ก็สามารถทำให้จิตเข้มแข็งขึ้น...

อาจเรียกว่า...มีวุฒิภาวะทางอารมณ์มากขึ้น...

เรียนรู้...เมื่อคนเราเกิดมาต้องศึกษาเริ่มตั้งแต่อนุบาล -

ระดับปริญญา ไม่ว่าจะปริญญาตรี - โท - เอก

สิ่งที่ตัวเราเมื่อได้ศึกษาแล้ว...ควรนำความรู้นั้นมา

ประยุกต์ใช้หรือปรับให้เข้ากับชีวิตความเป็นอยู่ของ

ตัวเราเองให้มากที่สุด...ใช่ว่า...จบการศึกษาระดับสูง

มาแล้วก็เท่านั้น สู้คนที่ไม่มีการศึกษาในระดับใดเลยนั้น

หาควรไม่...

การเรียนรู้บนโลก มี ๒ ประเภท...ตามความเข้าใจของฉันเอง

นั่นคือ การเรียนรู้เพื่อให้ได้รับวุฒิการศึกษาและการเรียนรู้

เกี่ยวกับชีวิตจริงของการได้เกิดมาเป็นมนุษย์...ว่าควรจะใช้

ชีวิตอย่างไร เพื่อให้ชีวิตอยู่รอดและมีความสุข...

นี่คือ การเรียนรู้ด้วยตนเอง...ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลว่า

จะคิดได้หรือไม่นั่นเอง...

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๒๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

สามารถรับฟังข้อแนะนำและไม่กล่าวโทษ แม้คนนั้นจะเป็นศัตรู..ใช่เปล่าครับ

เขียนเมื่อ 

ความจริงได้ค่ะ...ถ้าศัตรูไม่อคติต่อเรา...ก็ควรรับฟังฯ ค่ะ ผอ.ประหยัด...แต่ให้ระวังนิดนึงว่า...มีไหมว่า ศัตรูคนไหน? ที่จะหวังดีต่อเราจากใจจริง ๆ ของเขา คริ ๆ ๆ...การอยู่บนโลกมนุษย์ ก็ต้องระมัดระวังตนเองด้วยค่ะ...ต้องอยู่ด้วยความไม่ประมาทค่ะ...