ในมุมมองของ….ครูมะเดื่อ….ตอนที่ ๗ "ทฤษฎีบริหารการศึกษา : ตีให้แตกแล้วแยกปกครอง....."



เป็นเรื่องจริง ที่คุณมะเดื่อเองก็ยอมรับว่า เรื่องของอาคารสถานที่ เป็นเรื่องที่ผู้บริหาร

ตลอดจนครูและบุคลากรในโรงเรียนทุกคนต้องใส่ใจ ดูแล รักษา อย่างสม่ำเสมอ

แม้โรงเรียนจะขาดแคลนอาคารเรียน หรือไม่มีห้องพิเศษใด ๆ ก็แล้วแต่...

แต่ จะต้องมีสภาพที่มั่นคง แข็งแรง มีความปลอดภัยต่อเด็กและบุคลากรทุกคน



ที่สำคัญ ทุกโรงเรียนจะต้องเน้นในเรื่องของบรรยากาศ คือ

__ ความสะอาด ความเป็นระเบียบ ทั้งในอาคาร และนอกอาคาร

__ ความร่มรื่น สดชื่น สวยงาม

__ มีแหล่งเรียนรู้ทั้งในห้องเรียน และนอกห้องเรียน

__ มีความปลอดภัยในทุก ๆ พื้นที่ของโรงเรียน



ในเรื่องของอาคารสถานที่จะหรูหรา ทันสมัยทั้งห้องเรียน ห้องพิเศษ ตลอดจนวัสดุ

อุปกรณ์ ต่าง ๆ หรือไม่....มันขึ้นอยู่กับ " งบประมาณ" ที่ได้รับ และเป็นเรื่องที่...

ไม่ต้องพูดถึงจะดีกว่า....



ผู้บริหาร และครู ตลอดจนบุคลากรในโรงเรียนเล็ก ๆ ที่มีเด็กไม่ถึงร้อยคน มักจะพูดว่า ...

ผู้ปกครองส่วนใหญ่จะพาบุตรหลานไปเรียนในโรงเรียนใหญ่ ๆ ที่มีความพร้อมในเรื่องของ

อาคารสถานที่สูง มีอุปกรณ์การเรียนดี ทันสมัย สะดวกสบาย เรียกได้ว่า อยากให้

ลูกหลานไปเรียนในเมือง .... ซึี่ง โรงเีรยนขนาดเล็กไม่มีทางจะสู้ได้ ไม่มีทาง ที่จะดึง

ให้ผู้ปกครองนำบุตรหลานมาเรียนในโรงเรียนของตนได้...



อยากจะบอกว่า....ท่านเข้าใจไม่ผิดหรอก แต่...ท่านอาจจะลืมไปอย่างหนึ่งว่า....

ปัจจุบันนี้ ผู้ปกครอง มิได้มองเพียงอาคารสถานที่หรูหราใหญ่โต ทันสมัยเพียงอย่างเดียว

แต่...ผู้ปกครองจะมองลึกลงไปถึง....." คุณภาพ " ของการจัดการเรียนการสอน และ

"การดูแลเอาใจใส่ต่อนักเรียน " ของครูและบุคลากรในโรงเรียน เป็นสำคัญ.....



โรงเรียนขนาดเล็ก จะได้เปรียบกว่าโรงเรียนขนาดใหญ่ตรงที่มีนักเรียนจำนวนน้อย

ครูสามารถดูแล เอาใจใส่นักเรียนได้อย่างทั่วถึง และทุกคนด้วย เพียงครูรู้จักเด็ก

ทุกคน รู้จุดเด่น จุดด้อย แล้วสอนให้ตรงตามหลักสูตร เสริมเด็กเก่ง ซ่อมเด็กอ่อน

ให้เด็กทุกคนอ่านออก เขียนได้ มีระเบียบวินัย มีสัมมาคารวะ มีมารยาทที่ดี...เพียงเท่านี้

ก็สามารถดึง เด็กทั้งในเขตบริการ และนอกเขตบริการให้เข้ามาสู่โรงเรียนได้เพิ่มขึ้นแล้ว



ผู้บริหารที่มีคุณภาพ จะไม่มัวโทษโน่นโทษนี่ให้เป็นที่น่าระอาใจต่อคนรอบข้าง

แต่จะต้องรู้เขา รู้เรา รู้ความต้องการของชุมชน แล้วนำสิ่งที่โรงเรียนของตนมี

มาปรับเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส อาศัยการ " สร้างศรัทธา" ให้เกิด แล้วนำพลัง

ของชุมชนมาใช้ในการ " สร้าง" ความเข้มแข็งให้กับโรงเรียนของตน



เรื่องของอาคารสถานที่ มิใช่ตัวชี้วัดคุณภาพของโรงเรียน หากแต่ ... เป็นข้ออ้าง

ของผู้เบริหารที่ขาดความรู้ในเรื่องของการบริหารงาน การพร่ำแต่ติติงสิ่งที่มีมา

แล้วในโรงเรียนว่า ไม่ดี ไม่เหมาะสม ไม่เช้าท่า..เพื่อสร้างภาพให้คนทั่วไป

เห็นว่า ตนเอาใจใส่ในทุก ๆ ปัญหา รู้จุดบกพร่องของงาน เพื่อเรียกร้องความสนใจ

.แต่ไม่เคยคิดจะปรับปรุง หรือขอความเห็นจากผู้คนรอบข้างว่าควรจะทำอย่างไร...

.มันเป็นการกระทำ่ของ...ผู้บริหารที่ " โง่แล้วอวดฉลาด" รังแต่จะถูก " ด่า"

และสร้างความ " เสื่อมศรัทธา" จากคนทั่วไป



จงอย่าลืมว่า....กระท่อมก็หรูดูดี น่าอยู่เหมือนตึกสูงสง่าได้ ถ้าหากเจ้าของกระท่อม

รู้จักตกแต่ง ดูแล เอาใจใส่อย่างสม่่ำเสมอ....เศษไม้ ก็สามารถนำมาสร้างบ้านหลังงาม

ได้ เช่นเดียวกับไม้สัก ไม้พยุงที่ล้ำค่า....อย่าได้พร่่ำแต่ติฉินนินทาว่าผู้บริหารคนเก่า

สร้างแต่สิ่งที่ชั่วร้าย ไม่เห็นมีอะไรดีสักอย่าง....เพราะตัวท่านน่ะแหละ หนักกว่าเขา

เพราะแม้ผู้บริหารคนก่อนจะชั่วร้ายอย่างที่ท่านว่า แต่เขาก็ยังมีผลงานให้ท่านก่นด่าได้

แต่ตัวท่านสิ มีอะไรให้คนต่อไปเขาก่นด่าบ้าง นอกจาก....พูดไปวัน ๆ ให้หนวกหูตลอดเวลา

ผู้บริหารที่ดีแต่พูด ไม่ทำ หรือทำตรงกันข้ามกับที่พูด เช่นบอกว่ารักธรรมชาติ

รักความร่มรื่น แต่กลับตัดต้นไม้ของผู้บริหารคนเก่าทิ้ง เพื่อจะปลูกต้นใหม่่แทน

เขาไม่ได้เรียกว่า " ผู้บริหาร " หรอกนะ....เขาเรียกว่า..." ผู้บริหอน...."




อาคารดี อาคารสวย ช่วยได้อยู่

แต่ควรรู้ วิชาการ นั่นเรื่องใหญ่

เด็กคือคน สำคัญ ยิ่งกว่าใคร

เด็กอ่านเได้ เขียนได้ ก็ไชโย...!


อ่านต่อตอนหน้าละกัน นะจ๊ะ...พี่น้องงงง.....!

หมายเลขบันทึก: 590071เขียนเมื่อ 10 พฤษภาคม 2015 23:57 น. ()แก้ไขเมื่อ 19 ธันวาคม 2015 17:14 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (10)

น่าจะช่วยกันเปลี่ยนความคิดผู้ปกครอง ให้เห็นว่าโรงเรียนเล็กๆ ที่คุณภาพสูง พัฒนาเด็กให้เก่ง ดี และมีความสุขก็มีถมไป โรงเรียนเล็กน่าจะบริหารง่ายกว่าโรงเรียนใหญ่นะคะ

สวัสดีจ้ะพี่นุ้ย ในความเป็นจริง ไม่ว่าจะโรงเรียนเล็กหรือใหญ่ มีความยากง่ายในการบริหารงานต่างกันในทางปฏิงบัติจ้ะ ในสภาพการณ์ที่มีกรอบของงาน และปริมาณงานเท่ากัน ขึ้นอยู่กับท่านผู้นำ ที่จะใช้ความรู้ ความสามารถของการเป็นนักบริหารที่จะนำพาองค์กรของตนให้ไปในทิศทางใดจึงจะสามารถฝ่าปัญหาไปสู่จุดหมายปลายทางได้จ้ะ


เป็นกำลังใจให้ครับ ผมคนหนึ่งล่ะที่มาจากโรงเรียนบ้านนอก รู้สึกเลยว่าหากได้รับการเหลียวแลดีๆ ก็สุ้คนในเมืองได้สบายเลยล่ะ

สู้สู้ครับ

เป็นกำลังใจให้ นะคะ

เรื่องนี้..เป็นซีรี่ส์ ต้องติดตามกันแบบยาวๆ..มีอยู่จริง..ไม่เชื่ออย่าลบหลู่

จาก บ้านหนองผือ ดอทคอม

</strong>

หวัดดีคุณพิชัย คุณมะเดื่อก็จบจากโรงเรียนบ้านป่า ที่ยุคนั้น เรียกว่า " โรงเรียนกันดาร"

และ โนเนมด้วยซ้ำจ้ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะจ๊ะ

ขอบคุณมากมายจ้ะคุณหมอเปิ้น ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มอบให้กันเสมอมาจ้ะ

หวัดดีท่านผอ.คนเก่ง ก็เป็นเรื่องจริงสิจ๊ะ และก็เป็นซีรีส์ที่เร้นลับเอาซะด้วยนา...หากไม่ติดตามตรงนี้ ก็คงหาชมที่อื่นไม่ได้ซะด้วยนา....เหอ ๆ ๆ ๆ ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะจ๊ะ

เห็นด้วยกับอาจารย์มะเดื่อค่ะ คุณภาพของการเรียนการสอนสำคัญที่สุด ไม่ใช่เรื่องขนาดของโรงเรียน เป็นกำลังใจอยู่ทางนี้อีกคนนะคะ หญิงเหล็กสู้ ๆ ค่ะ

ขอบคุณคุณกุหลาบ มากมายจ้ะ เป็นความจริงอย่างที่ว่าจ้ะ แต่เป็นความจริงที่ไม่ค่อยเปิดเผย

ไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับในสังคมไทยสักเท่าไรจ้ะ ขอบคุณมากมายสำหรับกำลังใจนะจ๊ะ


พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี