ในมุมมองของ….ครูมะเดื่อ….ตอนที่ ๗ "ทฤษฎีบริหารการศึกษา : ตีให้แตกแล้วแยกปกครอง....."


เป็นเรื่องจริง ที่คุณมะเดื่อเองก็ยอมรับว่า เรื่องของอาคารสถานที่ เป็นเรื่องที่ผู้บริหาร

ตลอดจนครูและบุคลากรในโรงเรียนทุกคนต้องใส่ใจ ดูแล รักษา อย่างสม่ำเสมอ

แม้โรงเรียนจะขาดแคลนอาคารเรียน หรือไม่มีห้องพิเศษใด ๆ ก็แล้วแต่...

แต่ จะต้องมีสภาพที่มั่นคง แข็งแรง มีความปลอดภัยต่อเด็กและบุคลากรทุกคน



ที่สำคัญ ทุกโรงเรียนจะต้องเน้นในเรื่องของบรรยากาศ คือ

__ ความสะอาด ความเป็นระเบียบ ทั้งในอาคาร และนอกอาคาร

__ ความร่มรื่น สดชื่น สวยงาม

__ มีแหล่งเรียนรู้ทั้งในห้องเรียน และนอกห้องเรียน

__ มีความปลอดภัยในทุก ๆ พื้นที่ของโรงเรียน



ในเรื่องของอาคารสถานที่จะหรูหรา ทันสมัยทั้งห้องเรียน ห้องพิเศษ ตลอดจนวัสดุ

อุปกรณ์ ต่าง ๆ หรือไม่....มันขึ้นอยู่กับ " งบประมาณ" ที่ได้รับ และเป็นเรื่องที่...

ไม่ต้องพูดถึงจะดีกว่า....



ผู้บริหาร และครู ตลอดจนบุคลากรในโรงเรียนเล็ก ๆ ที่มีเด็กไม่ถึงร้อยคน มักจะพูดว่า ...

ผู้ปกครองส่วนใหญ่จะพาบุตรหลานไปเรียนในโรงเรียนใหญ่ ๆ ที่มีความพร้อมในเรื่องของ

อาคารสถานที่สูง มีอุปกรณ์การเรียนดี ทันสมัย สะดวกสบาย เรียกได้ว่า อยากให้

ลูกหลานไปเรียนในเมือง .... ซึี่ง โรงเีรยนขนาดเล็กไม่มีทางจะสู้ได้ ไม่มีทาง ที่จะดึง

ให้ผู้ปกครองนำบุตรหลานมาเรียนในโรงเรียนของตนได้...



อยากจะบอกว่า....ท่านเข้าใจไม่ผิดหรอก แต่...ท่านอาจจะลืมไปอย่างหนึ่งว่า....

ปัจจุบันนี้ ผู้ปกครอง มิได้มองเพียงอาคารสถานที่หรูหราใหญ่โต ทันสมัยเพียงอย่างเดียว

แต่...ผู้ปกครองจะมองลึกลงไปถึง....." คุณภาพ " ของการจัดการเรียนการสอน และ

"การดูแลเอาใจใส่ต่อนักเรียน " ของครูและบุคลากรในโรงเรียน เป็นสำคัญ.....



โรงเรียนขนาดเล็ก จะได้เปรียบกว่าโรงเรียนขนาดใหญ่ตรงที่มีนักเรียนจำนวนน้อย

ครูสามารถดูแล เอาใจใส่นักเรียนได้อย่างทั่วถึง และทุกคนด้วย เพียงครูรู้จักเด็ก

ทุกคน รู้จุดเด่น จุดด้อย แล้วสอนให้ตรงตามหลักสูตร เสริมเด็กเก่ง ซ่อมเด็กอ่อน

ให้เด็กทุกคนอ่านออก เขียนได้ มีระเบียบวินัย มีสัมมาคารวะ มีมารยาทที่ดี...เพียงเท่านี้

ก็สามารถดึง เด็กทั้งในเขตบริการ และนอกเขตบริการให้เข้ามาสู่โรงเรียนได้เพิ่มขึ้นแล้ว



ผู้บริหารที่มีคุณภาพ จะไม่มัวโทษโน่นโทษนี่ให้เป็นที่น่าระอาใจต่อคนรอบข้าง

แต่จะต้องรู้เขา รู้เรา รู้ความต้องการของชุมชน แล้วนำสิ่งที่โรงเรียนของตนมี

มาปรับเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส อาศัยการ " สร้างศรัทธา" ให้เกิด แล้วนำพลัง

ของชุมชนมาใช้ในการ " สร้าง" ความเข้มแข็งให้กับโรงเรียนของตน



เรื่องของอาคารสถานที่ มิใช่ตัวชี้วัดคุณภาพของโรงเรียน หากแต่ ... เป็นข้ออ้าง

ของผู้เบริหารที่ขาดความรู้ในเรื่องของการบริหารงาน การพร่ำแต่ติติงสิ่งที่มีมา

แล้วในโรงเรียนว่า ไม่ดี ไม่เหมาะสม ไม่เช้าท่า..เพื่อสร้างภาพให้คนทั่วไป

เห็นว่า ตนเอาใจใส่ในทุก ๆ ปัญหา รู้จุดบกพร่องของงาน เพื่อเรียกร้องความสนใจ

.แต่ไม่เคยคิดจะปรับปรุง หรือขอความเห็นจากผู้คนรอบข้างว่าควรจะทำอย่างไร...

.มันเป็นการกระทำ่ของ...ผู้บริหารที่ " โง่แล้วอวดฉลาด" รังแต่จะถูก " ด่า"

และสร้างความ " เสื่อมศรัทธา" จากคนทั่วไป



จงอย่าลืมว่า....กระท่อมก็หรูดูดี น่าอยู่เหมือนตึกสูงสง่าได้ ถ้าหากเจ้าของกระท่อม

รู้จักตกแต่ง ดูแล เอาใจใส่อย่างสม่่ำเสมอ....เศษไม้ ก็สามารถนำมาสร้างบ้านหลังงาม

ได้ เช่นเดียวกับไม้สัก ไม้พยุงที่ล้ำค่า....อย่าได้พร่่ำแต่ติฉินนินทาว่าผู้บริหารคนเก่า

สร้างแต่สิ่งที่ชั่วร้าย ไม่เห็นมีอะไรดีสักอย่าง....เพราะตัวท่านน่ะแหละ หนักกว่าเขา

เพราะแม้ผู้บริหารคนก่อนจะชั่วร้ายอย่างที่ท่านว่า แต่เขาก็ยังมีผลงานให้ท่านก่นด่าได้

แต่ตัวท่านสิ มีอะไรให้คนต่อไปเขาก่นด่าบ้าง นอกจาก....พูดไปวัน ๆ ให้หนวกหูตลอดเวลา

ผู้บริหารที่ดีแต่พูด ไม่ทำ หรือทำตรงกันข้ามกับที่พูด เช่นบอกว่ารักธรรมชาติ

รักความร่มรื่น แต่กลับตัดต้นไม้ของผู้บริหารคนเก่าทิ้ง เพื่อจะปลูกต้นใหม่่แทน

เขาไม่ได้เรียกว่า " ผู้บริหาร " หรอกนะ....เขาเรียกว่า..." ผู้บริหอน...."




อาคารดี อาคารสวย ช่วยได้อยู่

แต่ควรรู้ วิชาการ นั่นเรื่องใหญ่

เด็กคือคน สำคัญ ยิ่งกว่าใคร

เด็กอ่านเได้ เขียนได้ ก็ไชโย...!


อ่านต่อตอนหน้าละกัน นะจ๊ะ...พี่น้องงงง.....!

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ในมุมมอง



ความเห็น (10)

เขียนเมื่อ 

น่าจะช่วยกันเปลี่ยนความคิดผู้ปกครอง ให้เห็นว่าโรงเรียนเล็กๆ ที่คุณภาพสูง พัฒนาเด็กให้เก่ง ดี และมีความสุขก็มีถมไป โรงเรียนเล็กน่าจะบริหารง่ายกว่าโรงเรียนใหญ่นะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะพี่นุ้ย ในความเป็นจริง ไม่ว่าจะโรงเรียนเล็กหรือใหญ่ มีความยากง่ายในการบริหารงานต่างกันในทางปฏิงบัติจ้ะ ในสภาพการณ์ที่มีกรอบของงาน และปริมาณงานเท่ากัน ขึ้นอยู่กับท่านผู้นำ ที่จะใช้ความรู้ ความสามารถของการเป็นนักบริหารที่จะนำพาองค์กรของตนให้ไปในทิศทางใดจึงจะสามารถฝ่าปัญหาไปสู่จุดหมายปลายทางได้จ้ะ


เขียนเมื่อ 

เป็นกำลังใจให้ครับ ผมคนหนึ่งล่ะที่มาจากโรงเรียนบ้านนอก รู้สึกเลยว่าหากได้รับการเหลียวแลดีๆ ก็สุ้คนในเมืองได้สบายเลยล่ะ

สู้สู้ครับ

เขียนเมื่อ 

เป็นกำลังใจให้ นะคะ

เรื่องนี้..เป็นซีรี่ส์ ต้องติดตามกันแบบยาวๆ..มีอยู่จริง..ไม่เชื่ออย่าลบหลู่

จาก บ้านหนองผือ ดอทคอม

</strong>

เขียนเมื่อ 

หวัดดีคุณพิชัย คุณมะเดื่อก็จบจากโรงเรียนบ้านป่า ที่ยุคนั้น เรียกว่า " โรงเรียนกันดาร"

และ โนเนมด้วยซ้ำจ้ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะจ๊ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากมายจ้ะคุณหมอเปิ้น ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มอบให้กันเสมอมาจ้ะ

เขียนเมื่อ 

หวัดดีท่านผอ.คนเก่ง ก็เป็นเรื่องจริงสิจ๊ะ และก็เป็นซีรีส์ที่เร้นลับเอาซะด้วยนา...หากไม่ติดตามตรงนี้ ก็คงหาชมที่อื่นไม่ได้ซะด้วยนา....เหอ ๆ ๆ ๆ ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะจ๊ะ

เขียนเมื่อ 

เห็นด้วยกับอาจารย์มะเดื่อค่ะ คุณภาพของการเรียนการสอนสำคัญที่สุด ไม่ใช่เรื่องขนาดของโรงเรียน เป็นกำลังใจอยู่ทางนี้อีกคนนะคะ หญิงเหล็กสู้ ๆ ค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคุณกุหลาบ มากมายจ้ะ เป็นความจริงอย่างที่ว่าจ้ะ แต่เป็นความจริงที่ไม่ค่อยเปิดเผย

ไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับในสังคมไทยสักเท่าไรจ้ะ ขอบคุณมากมายสำหรับกำลังใจนะจ๊ะ