"เราทั้งหลายต่างเกิดมาด้วยวาสนา

มีบุญพอเป็นมนุษย์ได้อย่างเต็มภูมิดังที่ทราบอยู่แก่ใจ

แต่อย่าลืมตัวลืมวาสนาของตัวเอง

โดยลืมสร้างคุณงามความดีเสริมต่อภพชาติของเรา

ที่เคยเป็นมนุษย์จะเปลี่ยนแปลงและกลับกลายหายไป

ชาติต่ำทรามที่ไม่ปรารถนาจะกลายมาเป็นตัวเรา

เข้าแล้ว...แก้ไม่ตก"

..

"เมื่อเห็นเขาตกทุกข์หรือกำลังจน จนน่าทุเรศ

เราอาจมีเวลาเป็นเช่นนั้น หรือยิ่งกว่านั้นก็ได้ เมื่อถึงวาระเข้าจริง ๆ

ไม่มีใครมีอำนาจหลีกเลี่ยงได้

..

เพราะกรรมดีกรรมชั่ว.... เรามีทางสร้างได้เช่นเดียวกับผู้อื่น

จึงมีทางเป็นไปได้เช่นเดียวกับผู้อื่น

และผู้อื่นก็มีทางเป็นไปได้เช่นเดียวกับที่เราเป็นและเคยเป็น"

..

ที่มา : คำเทศนาของหลวงปู่มั่น ภูริฑัตโต ณ วัดเจดีย์หลวง จังหวัดเชียงใหม่

พรรษาที่ 7 (พศ.2483)ของหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน....จากหนังสือ ญาณสัมปันนธัมมานุสรณ์ อนุสรณ์เนื่องในงานพระราชทานเพลิง ถวายแด่พระสรีระสังขารพระธรรมวิสุทธิมงคล (หลวงตาพระมหาบัว ญาณสัมปันโน)