ครู คือผู้นำทางปัญญา

"ครู คือผู้นำทางปัญญา"

ครู หมายถึง ผู้นำทางปัญญา ผู้อบรมสั่งสอนศิษย์ ผู้ถ่ายทอดความรู้ให้แก่ศิษย์ เพื่อสร้างทรัพยากรมนุษย์ที่มีศักยภาพในการพัฒนาประเทศ

ศิษย์มักจะถูกครูสอนอยู่เสมอว่า จะต้องทำตัวเป็นเด็กดี เชื่อฟังพ่อแม่และครู มีความเคารพนบน้อมถ่อมตน ว่านอนสอนง่าย เมตตากรุณา มีจริยธรรมศีลธรรม และเป็นคนดีของสังคม ส่งผลให้ครูคือผู้ที่ศิษย์เคารพและถือเป็นแบบอย่างที่ดีที่สุดเสมอ กระทั่งศิษย์เติบโตมาเป็นครูเอง ถึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วครูเองก็ยังมีหน้ากาก มีหัวโขนให้สวมอยู่ ครูไม่ได้เป็นผู้รอบรู้ไขแจ้งทุกเรื่องราว และมีปัญหาบางประการที่แม้แต่ตัวครูเองก็ยังแก้ไชไม่ได้ ด้วยข้อจำกัดนี้ นโยบายทางการศึกษา จึงเน้นดึงความสามารถของครูแต่ละคนออกมา เพื่อพัฒนาศักยภาพของศิษย์ ดังนั้นศิษย์หนึ่งคนจึงต้องการครูหลายคน เพื่อให้การขัดเกลานั้นบูรณาการอย่างรอบด้านมากขึ้น เพื่อให้ทันยุคสมัยแห่งการเปลี่ยนแปลงที่แรงและเร็ว ครูจึงต้องปรับเปลี่ยนแนวคิดและพัฒนาองค์ความรู้ของตัวเองอย่างต่อเนื่องไม่หยุดนิ่ง ทำให้บทบาทของครูพลิกกลับมา บางครั้งเป็นผู้ประสิทธิประสาทวิขาให้กับศิษย์ บางครั้งครูและศิษย์ก็ร่วมมือเรียนรู้ไปด้วยกัน ซึ่งไม่น่าละอายหากบางเรื่องครูจะเอ่ยปากบอกศิษย์ว่า "ไม่รู้" เพื่อการรู้ตนและการศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติมภายหลัง

ดังนั้น สรรพกำลังความมุ่งมั่นทั้งหมดของครูคือ ศิษย์ ซึ่งครูที่ตั้งมั่นจะยินยอมแม้กระทั่งจุดไฟเผาตัวเองเพื่อส่องทางให้กับศิษย์ ไม่ใช่มานั่งกังวลกับสถานะความมั่นคงในวิชาชีพในอนาคตของตัวเอง หรือเครียดอยู่กับผลประโยชน์ของตัวเอง ในเมื่อครูถูกยกย่องเป็นปูชนียบุคคลที่สำคัญยิ่งของสังคม มีผู้ใหญ่ที่เคารพท่านหนึ่งกล่าวไว้ว่า ครูทุกคนพยายามสอนศิษย์ให้มีความคอดที่ก้าวล้ำ กล้าคิดกล้าเปลี่ยนแปลง แต่ครูเองกลัยเป็นบุคคลที่กลัวการเปลี่ยนแปลง เบื่องต้นผู้เขียนรู้แย้ง เพราะด้วยความเคารพและเชื่อมั่นต่อครู จนกระทั่งเห็นครูออกมาประท้วงการเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิธีการที่แสดงออกถึงความรุนแรง เช่น โกนหัว จุดไฟเผาบัตร เป็นต้น แทนที่จะเป็นตัวอย่างในการใช้สติปัญญาแลกเปลี่ยนพูดคุยกันเพื่อหาทางออกที่ดีอันเป็นวิถีทางที่ปัญญาชนเขาใช้กัน

แหล่งที่มา นสพ.บ้านเมือง ปีที่ 1(34)ฉบับที่ 786(15660)

อาจารย์สุกัญญา ขุนราช

สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจและวิชาชีพ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน puy



ความเห็น (0)