จิตใจที่เพียงพอ

ในสังคมที่วุ่นวายและแสนสับสน ผู้คนที่มุ่งแสวงหาซึ่งวัตถุ ข้าวของ และเงินทอง

ทำไมจิตใจคนเราถึงเป็นอย่างนั้น..?

ก็เพราะจิตใจของเรามีความหลง เมื่อหลงแล้วก็มีความโลภ เมื่อไม่ได้ตามความปรารถนาแล้วก็มีความโกรธ

มนุษย์ทั้งหลายถึงถูกไฟแห่งความโลภ ความโกรธ และความหลงเผาอยู่ตลอดในชีวิตประจำวัน ยังไม่ตายก็ถูกเผาทั้งเป็น

ทำอย่างไรจึงจะดับไฟที่สุมกลุ้มรุมจิตใจนั้นได้..?

เราต้องมีสติสัมปชัญญะที่สมบูรณ์ มีจิตใจที่เข้มแข็ง จิตใจมีพลังที่จะสามารถต่อสู้กับสิ่งต่าง ๆ ที่มากระทบกับหู ตา จมูก ลิ้น กาย และใจของเราให้ได้

เราคงจะปฏิเสธการพัฒนาของโลกนี้ไม่ได้ เราคงจะปฏิบัติความก้าวกระโดดของเทคโนโลยีไม่ได้ เราคงจะปฏิเสธสิ่งแวดล้อมที่อยู่รายรอบตัวเรานี้ไม่ได้ แต่เราสามารถมาแก้ไขที่จิตที่ใจ ให้เราเป็นมนุษย์ที่มีหัวใจอันทรงพลัง

พลังที่จะใช้ชีวิตอยู่ในสังคม โดยที่ไม่ให้สังคมกัดกินชีวิตของเราเอง

เราไม่ต้องหลีกเร้นไปอยู่ในป่าในเขา แต่ขอให้หัวในของเรามีสติสัมปชัญญะที่กล้าแข็ง รู้ทันกิเลสและตัณหาที่มาในทุก ๆ รูปแบบ

ขอให้จิตใจเรามีพลัง แล้วจิตใจของเรานั้นจะเข้าถึงความ "เพียงพอ..."



ความเพียงพอ เริ่มต้นจากจิตใจที่พอเพียง

มีเงินเท่านี้ก็พอ มีเงินมาก ไม่มีเงินก็พอ ไม่ว่าจะมีอะไรหรือไม่มีอะไรขอให้จิตใจของเราเพียงพอ เรานั้นก็จะเข้าถึงความสุขที่แท้จริง



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความรู้คือพลัง



ความเห็น (4)

พอใจในความสุขที่ตัวเองมี มีสุขเท่านี้ก็พอ มีความสะดวกสบายเท่านี้ก็พอ

จิตใจที่จะพอได้ ตั้งเดินตามทางแห่ง "ทาน ศีล ภาวนา"

เริ่มต้นต้องรู้จักการให้ทาน

การให้ทานไม่ได้เป็นการให้เฉพาะสิ่งของ แต่เป็นการให้ในทุก ๆ อิริยาบถ

ให้รอยยิ้ม ให้เสียงหัวเราะ ให้ความสุข ความอบอุ่นกับคนที่อยู่รอบข้าง

สำหรับส่วนตัวเอง สิ่งที่สำคัญที่สุดจะต้อง "ให้ทานความขี้เกียจขี้คร้าน" ออกจากจิตจากใจของเรา

มีคนที่รักสักคนก็เพียงพอ แต่รักนั้นขอให้เป็นความรักที่บริสุทธิ์

รักที่บริสุทธิ์ก็คือการให้ เป็นการทานความเห็นแก่ตัวออกจากจิตจากใจ

ศีล คือการเสียสละ

ทำทุกอย่างทำเพื่อเสียสละ จะทำงาน ประกอบอาชีพ อยู่ในที่ทำงาน อยู่ในครอบครัว เราต้องเสียสละ ผู้เสียสละจึงจะเรียกว่าเป็นผู้ที่มีศีล

ผู้มีศีล เป็นผู้ที่มีระเบียบ มีวินัย นำร่างกายมาฝึกจิตใจ ถ้าภายนอกมีระเบียบวินัย บ้างช่องสะอาดสะอาด จามชามไม่สกปรก ห้องน้ำไม่มีกลิ่นเหม็น นี้คือบาทฐานแห่งความเสียสละในชีวิตประจำวัน

ปัญญา คือ ความรับผิดชอบ

จิตใจของคนที่รับผิดชอบ คือจิตใจของคนที่มีปัญญา

คนเรามันมีเหตุผลมากมาย ที่จะหลีกเลี่ยงแก้ตัวในการทำสิ่งที่ไม่ชอบใจ แต่คนที่เอาชนะความรู้สึกความไม่ชอบใจนี้ได้ เรียกว่าเป็นคนที่มี "ปัญญา"

คนที่สามารถฝืนกายทำตามหน้าที่ในสิ่งที่ถูกต้องได้ ต้องฟันฝ่าอุปสรรคทางจิตใจมากมายเพื่อยืนหยัดตามความถูกต้องนั้น

ไม่อยากทำก็ต้องทำ เพราะเป็นหน้าที่และความรับผิดชอบ

พลังแห่งความรู้ที่เกิดขึ้นจากความก้าวผ่านความไม่ชอบนั้นแหละเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "ปัญญา"