ท้ายสงกรานต์สายฝนพรำฉ่ำชื่นจิต
ลามวลมิตรตามครรลองล่องใต้หนา
ลาหัวไทรไปบ่ายสามนาฬิกา
โบกมือลาอาป้าลุงต่างให้พร
หันหัวรถล่องลงใต้ไม่ยั้งหยุด
คาบสมุทรจะทิ้งพระโบราณสอน
ผ่านระโนดเขตสงขลาพาสังวร
เส้นทางจรรถติดกันหมั่นทำใจ
บ้างแซงซ้ายย้ายมาขวาตัวตื่นเต้น
ขับให้เป็นรถสองแถวเข้าใจไหม
ตนเตือนตนให้ได้ตนปลอดภัย
ก่อนมุ่งไปเมืองสิงขรข้ามสะพาน
รถอะไรแซงเราไปไม่ไกลนัก
แล้วเสียหลักสองคนปลิวสุดกล่าวขาน
รถกระเด็นไปหยุดอยู่คอสะพาน
รถวิ่งผ่านต่างชะลอขอระวัง
ดูอาการสองคนนั้นสาหัสแน่
ขอให้แก้ด้วยปัญญาพาสมหวัง
ขับประมาทขาดปัญญาพาร่างพัง
อนิจจัง เห็นด้วยตา...มาเล่าเอย.
